ஒரு பேரிடரின் அதிர்ச்சி வெறும் எண்களால் அளக்க முடியாத தாக்கத்தை மக்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்துகிறது. சூறாவளி தித்வாவும் அத்தகையதொரு பேரழிவை ஏற்படுத்தியது. பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு அது உடல் ரீதியாகவும் மனரீதியாகவும் பெரும் துயரத்தை அளித்துள்ளது.
தித்வா கடந்துசென்ற பின்னரும், நாடு சரியான மீட்புத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்துகிறதா என்று ஆராயும் தொடர் கலந்துரையாடல்களை ‘ரைட்ஸ் நவ்’ அமைப்பு ஆரம்பித்துள்ளது. சூறாவளி தித்வாவைத் தொடர்ந்து பேரிடர் முகாமைத்துவ நிலைமையை ஆராய்வதற்கான இந்தக் கலந்துரையாடல் தொடரில் இரண்டாவது நிகழ்வு இதுவாகும்.
சமபிம உரையாடல் மன்றத்தின் இரண்டாவது கலந்துரையாடலின் தலைப்பு ‘பேரிடர் மறுமொழி மற்றும் மீட்சியில் அரச பேரிடர் முகாமைத்துவ நிறுவனங்களின் பங்கு’ என்பதாகும். இதற்கான வள ஆதாரத்தை பேரிடர் இடர் முகாமைத்துவ நிபுணர்கள் சங்கத்தின் செயலாளர் மேனகே விஜேசிங்கே வழங்கினார்.
2004 ஆம் ஆண்டு சுனாமி பேரிடர் இலங்கையின் பேரிடர் முகாமைத்துவத்திற்கு புதிய அத்தியாயத்தைத் திறந்து வைத்தது. அதன் பின்விளைவாக, 2005 ஆம் ஆண்டு பேரிடர் முகாமைத்துவ நிலையம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. நாடு முழுவதும் பேரிடர் இடர்களை அடையாளம் காணுதல், முன்னெச்சரிக்கை முறைமைகளை ஒழுங்குபடுத்துதல், பயிற்சித் திட்டங்களை நடத்துதல், மற்றும் உள்ளூர் மட்டத்தில் ஒருங்கிணைப்பு செயல்முறையை உருவாக்குதல் போன்ற பணிகளை அது ஆரம்பித்தது.
தேசிய மற்றும் மாவட்ட பேரிடர் முகாமைத்துவ நிலையங்கள் பேரிடர் தகவல்களை சேகரிப்பதற்கும், எச்சரிக்கைகளை வெளியிடுவதற்கும், அவசர மறுமொழித் திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதற்குமான அடிப்படைக் கட்டமைப்பை வழங்குகின்றன.
வெள்ளப்பெருக்கு, நிலச்சரிவு அல்லது வறட்சியான காலநிலை காரணமாக திடீரென ஏற்படும் சூழ்நிலைகளில், பேரிடர் முகாமைத்துவ நிலையம் பாதுகாப்புப் படைகள், பொலிஸார், சுகாதார சேவைகள் மற்றும் உள்ளூராட்சி நிறுவனங்களுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. இடம்பெயர்ந்தவர்களுக்கு தற்காலிகத் தங்குமிடம், குடிநீர், மருத்துவ வசதிகள் மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களை வழங்குவது இந்தக் கட்டத்தின் முக்கிய செயற்பாடுகளாகும். இது வெறுமனே அவசரகால எதிர்வினை அல்ல, மாறாக திட்டமிடப்பட்ட ஒருங்கிணைப்பு செயல்முறையாகும்.
எனினும், பேரிடர் முகாமைத்துவம் அவசர நிவாரணத்தை வழங்குவதோடு முடிந்துவிடுவதில்லை. மீட்புக் கட்டத்தில், அழிக்கப்பட்ட வீடுகள், பாடசாலைகள், வீதிகள், நீர் வழங்கல் முறைமைகளை மீள்கட்டியெழுப்புதல், வாழ்வாதாரங்களை மீண்டும் நிறுவுதல், உள்ளூர் பொருளாதாரங்களைப் புத்துயிர்ப்பித்தல் என்பன முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. எந்தவொரு அரசாங்கத்தின் இலக்கும் முந்தைய நிலைக்குத் திரும்புவது மட்டுமன்றி, பாதுகாப்பான மற்றும் நிலையான கட்டமைப்பை உருவாக்குவதாகும் – சிறப்பாக மீள்கட்டியெழுப்புதல்.
பேரிடர் இடர் குறைப்பு நீண்டகாலப் பாதுகாப்பிற்கான அத்தியாவசிய அங்கமாகும். நிலவியல் ஆய்வுகள், இடர் வரைபுகளைத் தயாரித்தல், பாடசாலை மட்டத்திலான ஆயத்தத் திட்டங்கள், சமூக விழிப்புணர்வு முன்னெடுப்புகள் மூலம் பேரிடர்கள் நிகழ்வதற்கு முன்னரே அவற்றைக் குறைக்க முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இந்தச் சூழலில், ஒருங்கிணைப்பு என்பது அரச நிறுவனங்களுக்கு மத்தியில் மட்டுமன்றி, தனியார் துறை, அரசுசாரா நிறுவனங்கள் மற்றும் சமூக மட்டத்திலான பங்கேற்பும் அவசியமாகும்.
இது குறித்து விஜேசிங்கே கருத்துத் தெரிவிக்கையில், “பேரிடர் முகாமைத்துவம் இன்று உலகில் அதிக தேவைப்படும் துறைகளில் ஒன்றாகும். காலநிலை மாற்றமே தற்போது உலகளவில் அதிகம் விவாதிக்கப்படும் பிரச்சினையாகும். இலங்கையும் பல்வேறு உடன்படிக்கைகளுடன் இணைந்து, அது தொடர்பான நிறுவனங்களை அமைத்தல் போன்ற நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது” என்றார்.
இலங்கை அதன் புவியியல் இருப்பிடம், பருவக்காற்று வடிவங்கள் மற்றும் குடியிருப்புகளின் பரவல் காரணமாக தொடர்ச்சியாக வெள்ளப்பெருக்கு, நிலச்சரிவுகள், வளிமண்டல சூறாவளிகள், வறட்சிக் காலங்கள் மற்றும் கடல் சார்ந்த பிரச்சினைகள் போன்ற இயற்கைப் பேரிடர்களை எதிர்கொள்கிறது. குறிப்பாக காலநிலை மாற்றம் காரணமாக, இந்தப் பேரிடர் சூழ்நிலைகளின் தீவிரமும் அதிர்வெண்ணும் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது.
2004 சுனாமிக்குப் பின்னர், நாட்டின் பேரிடர் முகாமைத்துவ முறைமை நிறுவன ரீதியாக கணிசமாக பலப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பேரிடர் முகாமைத்துவ நிலையத்தின் கீழ், ஆயத்தம், மறுமொழி மற்றும் மறுவாழ்வு நடவடிக்கைகள் தேசிய, மாகாண மற்றும் உள்ளூராட்சி மட்டங்களில் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. எனினும், தெளிவாகத் தெரியும் பல பிரச்சினைச் சூழ்நிலைகள் உள்ளன.
இது பற்றிக் கேட்டபோது, விஜேசிங்கே கூறியதாவது: “நாம் பல்வேறு காலங்களில் பல்வேறு பேரிடர்களை எதிர்கொண்டுள்ளோம். ஆனால் சுனாமிக்குப் பின்னர் நாட்டைப் பாதித்த மிகப்பெரிய பேரிடர் தித்வா ஆகும். இங்கு பல பிரச்சினைகள் தெரியவந்தன. ஒன்று, கீழ் மட்டத்திலுள்ள சமூகம் இதற்குத் தயாராக இருந்தார்களா என்பது. பேரிடர் முகாமைத்துவ கட்டமைப்பு உண்மையிலேயே கீழ் மட்டத்திற்கு நெருக்கமாக உள்ளதா? இது மத்திய அரசின் கீழுள்ள ஒரு விடயமாகும்.
கீழ் மட்டத்தில் மிகச்சிறிய எண்ணிக்கையிலான கிராம நில அதிகாரிகளும் பேரிடர் முகாமைத்துவ செயலிடு அதிகாரிகளுமே உள்ளனர். கீழ் மட்டத்திற்கு மிக நெருக்கமான நிறுவனம் பிரதேச செயலக மட்டத்தில் இயங்கும் தேசிய பேரிடர் நிவாரண சேவைகள் நிலையமாகும். இவ்விரண்டிற்கும் இடையிலான தொடர்பு எந்த அளவில் உள்ளது என்பது ஒரு நிறுவனப் பிரச்சினையாகும். பேரிடர் முகாமைத்துவச் சட்டம் இயற்றப்பட்டதும், மாகாண மற்றும் மாவட்ட கட்டமைப்புகளை அது தெளிவாக உள்ளடக்கியிருந்தது. ஆனால் அவற்றை செயற்பாட்டுக்குக் கொண்டுவருவதில் ஒரு பிரச்சினை உள்ளது. இது தனிப்பட்ட பிரச்சினையல்ல, கட்டமைப்புப் பிரச்சினையாகும். பாதாள மட்டத்தில் இதைப் பேணுவதில் உள்ள சிரமம் பேணுதல் பிரச்சினைகளிலிருந்து எழுகிறது” என்றார்.
“நாம் நீண்டகாலமாக பேரிடர் முகாமைத்துவத்தில் இராணுவத்தின் மீது முழுச் சார்புநிலை கொண்ட மனநிலையைப் பேணி வருகிறோம். இதுவும் இந்த கட்டமைப்புகள் மற்றும் முறைமைகளின் பலவீனத்திற்கு பங்களிக்கிறது. ஏனெனில் மக்களுக்கு இந்த கட்டமைப்புகள் மீது வலுவான சார்புநிலை உள்ளது. ‘நாம் எதுவும் செய்யாவிட்டாலும், இராணுவமோ பொலிஸாரோ வந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவார்கள்’ என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். இதில் கிராம மக்களை நேரடியாக ஈடுபடுத்தும் முறைகளிலும் ஒரு பிரச்சினை உள்ளது” என்றும் விஜேசிங்கே சுட்டிக்காட்டினார்.
‘கிராமம்’ என்பது தொழில்நுட்ப ரீதியான கருத்தாக்கமல்ல என்றும் விஜேசிங்கே சுட்டிக்காட்டினார்: “ஒரு கிராமம் பொதுவாக சாலை எல்லைகள் அல்லது வேறு சில சிறிய காரணிகளால் வரையறுக்கப்படுகிறது. பொதுவாக, ஒரு பேரிடர் ஒரு முழு கிராமத்தையும் ஒரே மாதிரியாகப் பாதிப்பதில்லை. வழக்கமாக ஒரு கிராமத்தில் பாதி, அடுத்த கிராமத்தின் ஒரு பகுதி, மற்றும் இன்னொரு கிராமத்தின் சில பகுதிகள் பாதிக்கப்படுகின்றன. அவற்றிற்குக் குறிப்பிட்ட மதிப்புகள் ஒதுக்கப்படுவதில்லை. ஒரு கிராமத்தில் பேரிடர் முகாமைத்துவக் குழு அமைக்கப்பட்டாலும், அது மக்களை நேரடியாகப் பாதிக்காவிட்டால், அந்தக் குழு அவர்களுக்குப் பயனற்றது. நான் சிக்கலில் இருந்து உதவி கிடைக்காவிட்டால், அந்த பேரிடர் முகாமைத்துவக் குழு பயனற்றது. சூறாவளி தித்வாவின் போதும், ஒருங்கிணைந்த முறையில் செயல்படும் திறனுடன் கூடிய ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட குழுக்கள் கீழ் மட்டத்தில் இருந்தனவா என்பது ஒரு பிரச்சினையாக இருந்தது.”
பேரிடர் முகாமைத்துவம் என்பது அரசின் தலையீட்டை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கக் கூடாது; அது முழு சமூகமும் ஒன்றுசேர்கின்ற ஒரு செயற்பாடாக இருக்க வேண்டும். அதன் மையத்தில் தன்னார்வலர்கள் உள்ளனர். அவர்களின் செயற்பாட்டு மற்றும் தொழில்முறைப் பயிற்சியும் ஒருங்கிணைப்பும் பலப்படுத்தப்பட்டால், பேரிடர்களை எதிர்கொள்வதில் இலங்கை மேலும் ஆயத்தமான மற்றும் மீள்திறன் கொண்ட சமூகமாக மாற முடியும்.
இது குறித்து விஜேசிங்கே கூறுகையில், “இம்முறை தயாரிக்கப்பட்ட பேரிடர் முகாமைத்துவத் திட்டத்தில் ‘தன்னார்வலர்கள்’ என்ற சொல்லை எங்கும் காண முடியாது. இவை மையப்படுத்தப்பட்ட மனநிலையுடன் உருவாக்கப்படுகின்றன. தன்னார்வமாகப் பணியாற்றும்போது, பதவிகள் முக்கியமல்ல. தன்னார்வலர்களுக்கு அதிக கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும். இராணுவமும் பொலிஸாரும் இத்தகைய சூழ்நிலைகளில் தலையிட்டாலும், அவர்கள் தலையிடுவதற்கு முன்னர் கவனிக்கப்பட வேண்டிய பல பகுதிகள் உள்ளன. அதைப்போலவே, சமூகத்தினால் தற்போதைய சூழ்நிலையைச் சமாளிக்க முடியாதபோது மட்டுமே அவர்கள் அழைக்கப்பட வேண்டும். இத்தகைய சூழ்நிலைகள் கீழ் மட்டத்திலிருந்து வளர்க்கப்பட வேண்டும்.
“இலங்கையில் இன்னும் பேரிடர்களுக்கென ஒதுக்கப்பட்ட நிதியம் இல்லை. நிவாரணங்களை விநியோகிக்கும்போது, சட்டத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு சரியான முறையில் உதவிகளை விநியோகிப்பதற்கான பொருத்தமான பொறிமுறை இருக்க வேண்டும். இதற்கு யார் பொறுப்பு? எத்தனை பேர் அதைப் பெறுகிறார்கள்? எவ்வளவு பணம் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது? துல்லியமான தரவுகளின் அடிப்படையில் சரியான முறையும் களச் செயற்பாடும் இருக்க வேண்டும். இது நடந்துவரவில்லை. இவ்வகையான நடவடிக்கைகள் சரியாக நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை. அதனாலேயே அவை தோல்விகளுக்குப் பங்களிக்கின்றன” என்றார்.
ஒட்டுமொத்தமாக, இலங்கை பேரிடர் முகாமைத்துவத்திற்கான வலுவான சட்ட மற்றும் நிறுவன அடித்தளத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், நடைமுறை செயல்பாட்டுத் திறனும் சமூக ஒருங்கிணைப்பும் மேலும் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டியுள்ளது.
பேரிடர் மறுமொழியும் மீட்சியும் உடனடி உதவிகளை வழங்குவது மட்டுமன்றி, எதிர்காலப் பேரிடர் இடர்களைக் குறைத்து வலுவான சமூகத்தைக் கட்டியெழுப்பும் நீண்டகால செயல்முறையாகும். பேரிடர் முகாமைத்துவ நிலையத்தால் ஒருங்கிணைக்கப்படும் தேசிய மட்டத் திட்டங்கள், வளிமண்டலவியல் திணைக்களத்தால் வழங்கப்படும் முன்னெச்சரிக்கை முறைமைகள், மற்றும் தேசிய கட்டிட ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தால் வழங்கப்படும் தொழில்நுட்ப ஆலோசனைகள் ஆகியன இணைந்து பேரிடர் முகாமைத்துவத்தின் கட்டமைப்புப் பலத்தை உருவாக்க முடியும்.
வலுவான பேரிடர் தணிப்பு மற்றும் ஆயத்த முறைமையை உறுதி செய்வதற்கான மற்றுமொரு முக்கிய காரணி, தேசிய பேரிடர் முகாமைத்துவத் திட்டத்தின் அவ்வப்போதைய மதிப்பாய்வுகளை மேற்கொள்வதாகும். இது நிலைத்தன்மை தொடர்பான தொடர்ச்சியான பிரச்சினைகளைக் கவனிப்பதோடு, திட்டம் எதிர்காலத்திற்கானதாகவும் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தும். அனைத்து அரச நிறுவனங்களுக்குமான மதிப்பாய்வு மற்றும் மதிப்பீட்டுச் செயல்முறைகள் பேரிடருக்குப் பிந்தைய மதிப்பீட்டிற்கு மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்படாமல் இருப்பதையும் உறுதி செய்ய வேண்டும். ஒரு பேரிடரை எதிர்கொள்வதில் ஏதேனும் தோல்விகள் இருந்தால் அவற்றின் பொறுப்புக்கூறல் நாட்டின் பேரிடர் தணிப்பு மற்றும் ஆயத்த பொறிமுறைகளை மேலும் வலுப்படுத்த உதவும்.
எனினும், வெற்றிகரமான மறுமொழியின் அடிப்படைக் காரணிகள் நிறுவனங்களுக்கிடையிலான ஒத்துழைப்பு, சமூக ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் அறிவியல் அடிப்படையிலான முடிவெடுப்பதாகும். மீட்புச் செயல்முறை உடல் ரீதியான புனரமைப்பிற்கு மட்டும் மட்டுப்படுத்தப்படாமல், வாழ்வாதாரங்கள், கல்வி, மன நலம் மற்றும் பலவற்றை மீட்டெடுப்பதையும் உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும்.
பேரிடர் முகாமைத்துவ நிறுவனங்களின் பங்கு அவசரகாலச் சூழ்நிலையை எதிர்கொள்வது மட்டுமன்று. வலுவான சட்ட ஆதரவு, தொழில்நுட்பப் புத்தாக்கம், மற்றும் சமூக பங்கேற்பு ஆகியன ஒன்றுசேரும்போது, இலங்கை பேரிடர்களை எதிர்கொள்ளும் நாடு மட்டுமல்லாமல், அவற்றின் மூலம் பலம் பெறும் தேசமாக முன்னேற முடியும்.
