ஒரு பத்திரிகை ஆசிரியரின் மறைவு என்பது ஓர் உயிரின் முடிவு மட்டுமல்ல; ஒரு காலத்தின் குரல் மௌனிப்பதும், ஓர் ஊடகப் பயணத்தின் முக்கிய அத்தியாயம் நிறைவடைவதுமாகும்.
மலேசியத் தமிழ் இதழியல் உலகில் தனக்கென ஓர் அடையாளத்தைப் பதித்த தமிழன் நாளிதழின் ஆசிரியர் பி.ஆர். ராஜனின் மறைவு, தமிழ் ஊடகத் துறைக்கு ஈடுசெய்ய முடியாத இழப்பாகும். ஒரு நாளிதழின் ஆசிரியர் என்ற பொறுப்பைத் தாண்டி, தமிழ் மொழி, தமிழ்ச் சமூகம், அதன் அரசியல், பண்பாடு, உரிமைகள் ஆகியவற்றோடு தொடர்புடைய ஊடகப் பணியில் ஈடுபட்ட ஒருவரின் பிரிவு, அவர் ஆற்றிய பணிகளை மீண்டும் நினைவுகூர வேண்டிய தருணத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
ஒரு நாளிதழ் என்பது அன்றாடச் செய்திகளை மக்களிடம் கொண்டுசேர்க்கும் கருவி மட்டுமல்ல. அது ஒரு சமூகத்தின் சிந்தனைகளைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி; மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளையும் ஏமாற்றங்களையும் வெளிப்படுத்தும் மேடை; அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கும் ஜனநாயகக் குரல். இத்தகைய பொறுப்புமிக்க தளத்தில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றுவது என்பது செய்திகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதுடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. எதை முன்னிலைப்படுத்த வேண்டும், எதைப் பற்றி விவாதிக்க வேண்டும், எந்தப் பிரச்சினைக்குச் சமூகத்தின் கவனத்தைத் திருப்ப வேண்டும் என்பதையும் தீர்மானிக்கும் பொறுப்பு அதில் அடங்கியுள்ளது.
அந்தப் பொறுப்பின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்தவர்களே ஒரு சமூகத்தின் ஊடக வரலாற்றில் தடம் பதிக்கின்றனர்.
பி.ஆர். ராஜனின் மறைவு, மலேசியத் தமிழ் ஊடகங்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களைப் பற்றியும் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. அச்சு ஊடகங்கள் பொருளாதார நெருக்கடிகள், மாறிவரும் வாசிப்புப் பழக்கங்கள், இணைய ஊடகங்களின் வளர்ச்சி, சமூக வலைத்தளங்களின் செல்வாக்கு எனப் பல்வேறு அழுத்தங்களை எதிர்கொண்டு வருகின்றன. இத்தகைய சூழலில் ஒரு தமிழ் நாளிதழை நடத்துவதும், அதன் ஆசிரியர் பொறுப்பை ஏற்று வழிநடத்துவதும் எளிதான காரியமல்ல.
குறிப்பாக, மலேசியத் தமிழ்ச் சமூகத்தின் மொழி, கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, சமூக முன்னேற்றம், அரசியல் பிரதிநிதித்துவம், பண்பாட்டு அடையாளம் போன்ற விவகாரங்கள் தொடர்ந்து விவாதிக்கப்பட வேண்டியவை. இவற்றை மக்களிடம் கொண்டுசெல்லவும், பொதுவிவாதங்களை உருவாக்கவும், சமூகத்தின் பல்வேறு தரப்பினரின் கருத்துகளுக்கு இடமளிக்கவும் தமிழ் ஊடகங்கள் அவசியமாகின்றன.
ஒரு சமூகத்தின் ஊடகம் வலுவாக இருப்பது என்பது அந்தச் சமூகத்தின் குரல் வலுவாக இருப்பதற்குச் சமம். எனவே, தமிழ் நாளிதழ்களின் வளர்ச்சியும் அவற்றில் பணியாற்றும் ஆசிரியர்களின் அர்ப்பணிப்பும் தனிப்பட்ட தொழில்சார் சாதனைகளாக மட்டும் பார்க்கப்பட முடியாது. அவை சமூகத்தின் அறிவார்ந்த வளர்ச்சியுடனும் தொடர்புடையவை.
பத்திரிகைத் துறையில் ஆசிரியரின் பணி பல நேரங்களில் வெளிச்சத்துக்குப் பின்னால் நிற்கும் பணியாகும். வாசகர்கள் படிப்பது செய்திகளையும் கட்டுரைகளையும்; ஆனால் அவற்றின் பின்னால் செய்தியாளர்களின் உழைப்பு, ஆசிரியர்களின் முடிவுகள், காலக்கெடுவுடனான போராட்டம், செய்திகளின் நம்பகத்தன்மையைப் பேண வேண்டிய கடமை எனப் பல அடுக்குகள் உள்ளன.
ஒரு நாளிதழின் மதிப்பு அதன் விற்பனை எண்ணிக்கையில் மட்டுமல்ல; அது மக்களிடம் ஏற்படுத்தும் நம்பிக்கையிலும், சமூகப் பிரச்சினைகளுக்கு அளிக்கும் முக்கியத்துவத்திலும், உண்மையைத் தேடும் அதன் முயற்சியிலும் அடங்கியுள்ளது. அந்த நம்பிக்கையைப் பேணுவது ஒவ்வொரு ஆசிரியருக்கும் பெரும் சவாலாகும்.
பி.ஆர். ராஜனின் மறைவை ஒட்டி, அவர் பணியாற்றிய ஊடகச் சூழலையும் மலேசியத் தமிழ் இதழியல் வரலாற்றையும் மீளாய்வு செய்வது பொருத்தமானதாக இருக்கும். அவருடைய பணிப்பயணம், அனுபவங்கள், ஆசிரியர் பொறுப்பில் அவர் எதிர்கொண்ட சவால்கள், தமிழ் ஊடக வளர்ச்சியில் அவர் ஆற்றிய பங்களிப்பு ஆகியவை ஆவணப்படுத்தப்பட வேண்டும். ஒரு தலைமுறையின் ஊடக அனுபவங்கள் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தப்படும்போதுதான் அவை வரலாற்றின் பகுதியாக மாறுகின்றன.
அதேவேளையில், ஒருவரின் மறைவின்போது அவரைப் போற்றுவது மட்டுமே போதாது. அவர் சார்ந்திருந்த துறையின் எதிர்காலம் குறித்தும் நாம் சிந்திக்க வேண்டும். மலேசியத் தமிழ் ஊடகங்கள் புதிய தலைமுறை வாசகர்களை ஈர்க்க வேண்டும்; டிஜிட்டல் தளங்களில் வலுப்பெற வேண்டும்; செய்திகளின் நம்பகத்தன்மையையும் ஆசிரிய சுதந்திரத்தையும் பாதுகாக்க வேண்டும். தமிழ் மொழியில் தரமான செய்திகளும் ஆழமான கருத்துக் கட்டுரைகளும் ஆய்வுகளும் தொடர்ந்து வெளிவருவதற்கான சூழலை உருவாக்க வேண்டும்.
அச்சு ஊடகத்தின் வடிவம் மாறலாம். செய்திகளைப் பெறும் வழிமுறைகள் மாறலாம். ஆனால் உண்மையான செய்தியறிவின் தேவையும், சமூகத்தின் சார்பாகக் கேள்வி எழுப்பும் ஊடகத்தின் கடமையும் ஒருபோதும் மறைந்துவிடக் கூடாது.
பி.ஆர். ராஜனின் மறைவு, அவரை அறிந்தவர்கள், அவருடன் பணியாற்றியவர்கள், அவருடைய ஊடகப் பயணத்துடன் தொடர்புடையவர்கள் ஆகியோருக்கு ஆழ்ந்த துயரத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும். அவருடைய பணியை மதிப்பதற்கான சிறந்த வழி, அவர் சார்ந்திருந்த தமிழ் ஊடகத் துறையின் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும் வளர்ப்பதற்கும் தொடர்ந்து உழைப்பதே.
ஒரு மனிதரின் வாழ்வு முடிவடையலாம்; ஆனால் அவர் பணியாற்றிய துறையில் எழுப்பப்பட்ட கேள்விகளும், அவர் சார்ந்திருந்த சமூகத்தின் தேவைகளும் தொடர்ந்து உயிருடன் இருக்கின்றன.
பி.ஆர். ராஜனின் மறைவு ஒரு பிரிவு மட்டுமல்ல; மலேசியத் தமிழ் இதழியலின் பொறுப்புகளையும் எதிர்காலத்தையும் மீண்டும் சிந்திக்க வைக்கும் தருணம்.
அவரது குடும்பத்தினருக்கும் உறவினர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் ஊடகத் துறையினருக்கும் ஆழ்ந்த இரங்கலைத் தெரிவித்துக்கொள்வதுடன், அவரது நினைவுக்கு மரியாதை செலுத்துவோம். அவர் ஆற்றிய பணிகள் மலேசியத் தமிழ் ஊடக வரலாற்றில் உரிய முறையில் பதிவு செய்யப்படட்டும்.
அன்னாரின் ஆன்மா அமைதியடையட்டும்.
