‘மணி கன்ட்ரோல்’ (Moneycontrol) வெளியிட்ட ஒரு கட்டுரையின்படி, இந்தியச் சட்டத்தின் கீழ் உயில் ஒன்றை பதிவு செய்வது கட்டாயமல்ல. 1908-ஆம் ஆண்டின் இந்தியப் பதிவுச் சட்டத்தின் (Indian Registration Act, 1908) விதிகளின்படி, உயில் பதிவு செய்வது என்பது ‘விருப்பத்திற்குரிய பதிவு’ (Optional Registration) என்ற பிரிவின் கீழ் வருகிறது. அதாவது, முறையாகத் தயாரிக்கப்பட்டு இரண்டு சாட்சிகளின் முன்னிலையில் கையொப்பமிடப்பட்ட, பதிவு செய்யப்படாத உயில் கூட நீதிமன்றத்தில் செல்லுபடியாகும். பதிவு செய்வது கட்டாயமில்லை என்றாலும், உயிலைப் பதிவு செய்வதில் பல நன்மைகள் உள்ளன. முக்கியமாக, இது சார்பதிவாளர் அலுவலகத்தில் ஒரு அதிகாரப்பூர்வமான மற்றும் நிரந்தரமான அரசுப் பதிவை உருவாக்குகிறது. உயில் எழுதியவர் இறந்த பிறகு, அந்த ஆவணத்தின் நம்பகத்தன்மை அல்லது அதில் உள்ள கையொப்பம் குறித்து வாரிசுதாரர்கள் ஏதேனும் கேள்விகளை எழுப்பினால், இந்தப் பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணமே நீதிமன்றத்தில் மிக வலுவான சான்றாக அமையும். மேலும், அசல் ஆவணம் தொலைந்து போனாலோ அல்லது யாரேனும் போலியான உயிலை உருவாக்க முயன்றாலோ, பதிவு செய்யப்பட்ட ஆவணங்கள் அத்தகைய சூழலைத் தடுக்கும்.
