மருந்துச் சார்ந்தவர்கள் (சிகிச்சை மற்றும் மறுவாழ்வு) (திருத்தம்) மசோதா 2024 இல் “நிபுணர் வழிகாட்டுதல் மற்றும் உள்ளீடு” இல்லை என்றும், பங்குதாரர்களுடன் சரியான ஈடுபாடு நிலுவையில் இருக்க வேண்டும் என்றும் மலேசிய மருத்துவ சங்கம் கூறுகிறது.
மலேசிய மருத்துவ சங்கத்தின் தலைவர் டாக்டர் அசிசான் அப்துல் அஜிஸ் கூறுகையில், இந்த மசோதாவின் கீழ், ஒரு நீதிபதி போதைப்பொருள் பயன்படுத்துபவரை மற்றொரு மறுவாழ்வு அதிகாரியின் பரிந்துரையின் பேரில் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மறுவாழ்வு மையத்தில் சிகிச்சை மற்றும் மறுவாழ்வு பெற உத்தரவிட முடியும்.
மறுவாழ்வு அதிகாரியின் மேற்பார்வையின் கீழ் ஒரு சமூகத்தில் போதைப்பொருள் பாவனையாளருக்குச் சிகிச்சை மற்றும் மறுவாழ்வு அளிக்க நீதிபதி உத்தரவிடலாம்.
போதைப் பழக்கம் ஒரு மருத்துவ மற்றும் சுகாதார நிலை என்று குறிப்பிட்ட அசிசான், புனர்வாழ்வு அலுவலர்கள் மருத்துவர்கள் அல்லாததால், போதைக்கு அடிமையானவர்களை நிர்வகிப்பது குறித்த பரிந்துரைகளை வழங்குவதற்கு அவர்கள் தகுதியற்றவர்கள் என்று கூறினார்.
“சிகிச்சை மற்றும் மறுவாழ்வு காலத்தை நிர்ணயிக்கும் முன் நீதிபதி சிறப்புப் பயிற்சி பெற்ற மருத்துவரிடம் பரிந்துரைகளைப் பெற வேண்டும்,” என்று அவர் கூறினார்.
“நாம் கேட்க வேண்டிய கேள்வி என்னவென்றால், ‘தேசிய போதைப்பொருள் தடுப்பு அமைப்பின் (ஏஏடிகே) அதிகாரிகள் மற்றும் தன்னார்வலர்கள் இந்தப் பகுதியில் பயிற்சி பெற்றவர்களா?’ போதைப்பொருள் பழக்கத்திற்கு மனநல மருத்துவர்கள் அல்லது உளவியலாளர்கள் போதை பழக்கத்தை நிர்வகிப்பதில் சிறப்புப் பயிற்சி அளிக்க வேண்டும். “மசோதா நிறைவேற்றப்படுவதற்கு முன்பு ஒரு சிறப்புக் குழுவால் கவனமாகப் பரிசீலிக்கப்பட்டு சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும்,” என்று அவர் கூறினார், உள்துறை அமைச்சகம் இந்த மசோதா குறித்து மலேசிய மருத்துவ சங்கத்துடன் கலந்தாலோசிக்கவில்லை. “ஒருவரின் கட்டுப்பாட்டைப் பாதிக்கும்” எனத் தளர்வாக வரையறுக்கப்பட்ட “சார்பு” என்ற வார்த்தைக்கான மசோதாவின் வரையறையுடன் அசிசான் உடன்படவில்லை.
பொருள் சார்புபற்றிய ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வரையறை மனநல கோளாறுகளின் நோயறிதல் மற்றும் புள்ளியியல் கையேட்டிலிருந்து வர வேண்டும் (ஐந்தாவது பதிப்பு), அதன் கீழ் 11 அளவுகோல்கள் உள்ளன.
போதைப்பொருள் பயன்பாட்டைக் குறைக்க அல்லது கட்டுப்படுத்துவதற்கான தோல்வியுற்ற முயற்சிகள், போதைப்பொருளைப் பெறுவதற்கு அல்லது பயன்படுத்துவதற்கு அதிக நேரத்தைச் செலவிடுதல், போதைப்பொருளுக்கு ஏங்குதல், பொறுப்புகளைப் புறக்கணித்தல் மற்றும் சமூக அல்லது தனிப்பட்ட விளைவுகளை மீறித் தொடர்ந்து பயன்படுத்துதல் ஆகியவை அடங்கும்.
நேற்று, மருந்து சீர்திருத்த நிபுணர்கள் குழு, முன்மொழியப்பட்ட திருத்தங்கள் பணமதிப்பிழப்பு நோக்கங்களுடன் ஒத்துப்போவதில்லை என்றும், தற்போதுள்ள பிரச்சனைகளை அதிகப்படுத்தலாம் என்றும் கூறியது.
இளம் போதைப்பொருள் பாவனையாளர்களின் பெற்றோருக்கு முன்மொழியப்பட்ட அபராதங்கள் குடும்பங்களை ஆதரவைத் தேடுவதைத் தடுக்கலாம் என்றும் அவர்கள் கூறினர்.
இத்தகைய தண்டனை அணுகுமுறை குடும்பங்களை, குறிப்பாகக் கிராமப்புறங்களில் உள்ளவர்களை அந்நியப்படுத்தும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது, மேலும் போதைப்பொருள் பயன்பாட்டைச் சுற்றியுள்ள களங்கத்தை நிலைநிறுத்துகிறது என்று அவர்கள் கூறினர்.
சுகாதார அமைச்சகத்துடனான ஒத்துழைப்பைக் குறைக்கும் என்பதால், AADK என்ற ஒற்றை நிறுவனமாகப் பொறுப்புகள் மற்றும் அதிகாரங்களை ஒருங்கிணைப்பது குறித்து நிபுணர்கள் கவலை தெரிவித்தனர்.
உடல்நலம் மற்றும் சமூக பரிமாணங்களை உள்ளடக்கிய போதைப்பொருள் பயன்பாடு மற்றும் போதைப் பழக்கத்தின் பன்முகத்தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, இந்த முக்கியமான செயல்முறைகளில் சுகாதார அதிகாரிகள் மற்றும் சமூக ஊழியர்களை ஈடுபடுத்துவது அவசியம் என்று அவர்கள் தெரிவித்தனர்.
செவ்வாய்க்கிழமை மக்களவையில் முதல் வாசிப்புக்காகத் தாக்கல் செய்யப்பட்ட இந்த மசோதா, போதைப்பொருள் அல்லது போதைக்கு அடிமையானவர்களுக்கு சிகிச்சை மற்றும் மறுவாழ்வுக்கான நோக்கத்தை விரிவுபடுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
போதைப்பொருள் அல்லது போதைப்பொருள் துஷ்பிரயோகம் செய்பவர் என்று நியாயமாகச் சந்தேகிக்கப்படும் எந்தவொரு நபரையும் காவலில் வைக்க ஒரு அதிகாரியை அனுமதிக்கும் வகையில் சட்டத்தின் 3வது பிரிவைத் திருத்தவும் அரசாங்கம் முயல்கிறது.
-fmt
