இப்போது தேவையானது மேலும் குண்டுகள் அல்ல; பேச்சுவார்த்தை மேசை தான். இல்லையெனில், மத்திய கிழக்கின் இந்த தீப்பொறி உலகளாவிய தீவிபத்தாக மாறும் அபாயம் தவிர்க்க முடியாததாகிவிடும்.
மத்திய கிழக்கில் நீண்டகாலமாகக் கொழுந்து விடாமல் எரிந்து கொண்டிருந்த பதற்றம், இப்போது வெளிப்படையான போர் சூழ்நிலையாக மாறியுள்ளது. ஈரான் மீது இஸ்ரேல் மற்றும் அமெரிக்கா இணைந்து நடத்திய திடீர் தாக்குதல், அந்தப் பிராந்தியத்தின் அரசியல் நிலைப்பாட்டையே அசைத்துள்ளது.
பல ஆண்டுகளாகவே ஈரான் மற்றும் இஸ்ரேல் இடையே நேரடி மற்றும் மறைமுக மோதல்கள் நீடித்து வருகின்றன. லெபனானில் செயல்படும் இஸ்புல்லாஹ், காசா பகுதியில் இயங்கும் ஹமாஸ், ஏமனில் உள்ள ஹவுதி போன்ற ஆயுதக்குழுக்களுக்கு ஈரான் ஆதரவு வழங்குவதாக குற்றச்சாட்டுகள் நீண்டகாலமாக உள்ளன. இந்தக் குழுக்கள் வழியாக இஸ்ரேல் மீது அழுத்தம் கொடுக்கப்படுவதாக இஸ்ரேல் கருதுகிறது.
இந்நிலையில் அணுசக்தி விவகாரம் மிகப்பெரிய திருப்புமுனையாக மாறியுள்ளது. Ali Khamenei தலைமையிலான ஈரான் அரசு யுரேனியத்தை செறிவூட்டியுள்ளது என்பது மேற்குலக நாடுகளின் கவலையாக உள்ளது. அணுசக்தியை மின்சாரம் போன்ற அமைதிப் பயன்பாடுகளுக்கே பயன்படுத்துவோம் என்றே ஈரான் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வந்தாலும், அணு ஆயுதம் உருவாக்கும் சாத்தியம் குறித்த சந்தேகம் நீங்கவில்லை.
முன்னதாக டொனால்ட் ட்ரம்ப் தலைமையிலான அமெரிக்கா, அணுசக்தி ஒப்பந்தம் மூலம் கட்டுப்பாடுகளை விதிக்க முயன்றது. பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற்றபோதும், அவை பலனளிக்கவில்லை என்ற நிலைப்பாடு சமீபத்தில் வெளிப்பட்டது. அதேவேளை, அரபிக்கடல் பகுதியில் அமெரிக்கப் படைகள் குவிக்கப்பட்டது எதிர்வரும் நடவடிக்கைக்கான முன்னோட்டமாகவே பார்க்கப்பட்டது.
தெஹ்ரான் உள்ளிட்ட முக்கிய நகரங்களிலும், அணுசக்தி மற்றும் ராணுவத் தளங்களிலும் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல், “முன்கூட்டிய தற்காப்பு நடவடிக்கை” என இஸ்ரேல் விளக்கம் அளித்துள்ளது. அணு ஆயுத வளர்ச்சியை தடுக்க வேண்டிய அவசியம் இருந்ததாக அமெரிக்கா தெரிவித்துள்ளது.
ஆனால், இந்த நடவடிக்கை பிராந்திய அமைதிக்கு உறுதியா? அல்லது மேலும் பெரும் மோதலுக்கான வாசலா? ஈரான் உடனடியாக பதிலடி கொடுத்து, ஏவுகணைகள் மற்றும் டிரோன்களை ஏவியுள்ளது. மத்திய கிழக்கில் அமெரிக்க ஆதரவு நாடுகள் — சவுதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம், குவைத், பஹ்ரைன், கத்தார், ஓமன் மற்றும் ஜோர்டான் மீதும் தாக்குதல் நடைபெற்றதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
இந்த நிலை தொடர்ந்தால், இது வெறும் மூன்று நாடுகளுக்கிடையேயான மோதலாக மட்டுப்படாது. முழு மத்திய கிழக்கையும் உள்ளடக்கும் பரந்த பிராந்திய போராக மாறும் அபாயம் உள்ளது. உலக பொருளாதாரம், எரிபொருள் விலை, உலக அரசியல் சமநிலை ஆகிய அனைத்திலும் இதன் தாக்கம் பிரதிபலிக்கும்.
இன்றைய தாக்குதல் ஒரு இராணுவ நடவடிக்கையாக மட்டுமே பார்க்கப்படக்கூடாது. இது சர்வதேச இராஜதந்திரத்தின் தோல்வியையும், நம்பிக்கையின்மையின் விளைவையும் பிரதிபலிக்கிறது. அணு ஆயுத அச்சம், பிராந்திய ஆதிக்கப் போட்டி, பாதுகாப்பு மனநிலை — இவை அனைத்தும் சேர்ந்து தீப்பெட்டியை ஏற்றி வைத்துள்ளன.
இப்போது தேவையானது மேலும் குண்டுகள் அல்ல; பேச்சுவார்த்தை மேசை தான். இல்லையெனில், மத்திய கிழக்கின் இந்த தீப்பொறி உலகளாவிய தீவிபத்தாக மாறும் அபாயம் தவிர்க்க முடியாததாகிவிடும்.
