அடையாள அரசியலும் வரலாற்றுப் போராட்டங்களும்: ஆரிய-திராவிட விவாதம் மற்றும் பூஜாங் பள்ளத்தாக்கு ஆய்வுகள் – பி இராமசாமி உரிமை தலைவர்
இன்றைய உலகில், அடையாள அரசியல் வரலாறு மற்றும் தொல்லியலை நமது பார்வையில் பெரிதும் பாதிப்பதாக மாறியுள்ளது.
இப்போது கடந்த காலம் என்பது வெறும் கல்வி ஆர்வத்திற்கு உரியது மட்டுமல்ல; மாறாக அது இன, தேசிய அடையாளங்களை ஒட்டிய நவீன அரசியல் பிரச்சனைகளோடு ஊடுருவி இருக்கிறது.
இந்தியாவில், ஆரியர்களா திராவிடர்களா இந்திய மக்களின் உண்மையான மூதாதையர் என்ற விவாதம் இன்னமும் நடைபெற்று கொண்டிருக்கிறது.
இந்த விவாதம், ஆரியர்கள் இந்தியாவிற்குள் குடிபெயர்ந்து, திராவிடர்களை பின்னோக்கி தள்ளினர் எனும் பாரம்பரிய “ஆரிய படையெடுப்பு” கோட்பாட்டை நேரடியாக சவாலாக்கிறது.
இன்று பல ஆய்வாளர்கள் மற்றும் அரசியல் இயக்கங்கள், இந்த கோட்பாடு ஒரு நவகாலனிய படைப்பாக இருக்கலாம் என்றும், அதற்கேற்கக்கூடிய தொல்லியல் அல்லது மரபணு ஆதாரங்கள் இல்லையெனவும் கூறுகிறார்கள்.
திராவிட மரபினராகக் கருதும் சமூகங்களில், சிந்துவெளி நாகரிகம் (IVC) பயன்படுத்திய மொழியை புரிந்து கொள்வதற்கான முயற்சிகள் மீண்டும் புதுப்பிக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த நாகரிகம் (பாகிஸ்தானில் ஹரப்பா மற்றும் மொஹன்ஜோதாரே போன்ற இடங்களில்) இன்று பெருமளவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ள எழுத்துருக்கள் இன்னும் முறையாகப் புரியப்படவில்லை.
இந்த முயற்சிக்கு ஆதரவாக, தமிழ்நாடு அரசு, சிந்து பள்ளத்தாக்கு எழுத்துகளை வெற்றிகரமாக வாசிக்கக்கூடியவருக்கு 10 இலட்சம் அமெரிக்க டாலர் பரிசு வழங்குவதாக அறிவித்துள்ளது—இதுவே மொழி அடையாளம், தொல்லியல் மற்றும் அரசியல் எவ்வாறு ஒன்றோடு ஒன்று பின்னியுள்ளன என்பதை தெளிவாகக் காட்டுகிறது.
இந்த அடையாளம் மற்றும் வரலாறு ஒன்றிணையும் சூழ்நிலை இந்தியாவில் மட்டும் அல்ல; மலேசியாவிலும், குறிப்பாக வடக்கு மாநிலமான கெடாவில், இது தெளிவாகக் காணப்படுகிறது.
பூஜாங் பள்ளத்தாக்கு (Lembah Bujang) தொல்லியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகவும், தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகவும் பழமையான நாகரிகங்களில் ஒன்றாகவும் கருதப்படுகிறது.
சர்வதேச மற்றும் உள்ளூர் ஆய்வுகள், இப்பகுதியில் இஸ்லாமின் வருகைக்கு முந்தைய இந்து-பௌத்த மரபுகள் வலுவாக நிலவியதைக் காட்டுகின்றன.
இந்த பள்ளத்தாக்கு, 7ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 13ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலத்தில் திகழ்ந்த ஸ்ரீ விஜயா சாம்ராஜ்யத்துடன் பெரிதும் தொடர்புடையது எனக் கருதப்படுகிறது.
வரலாற்றுப் பதிவுகளும் தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகளும், 11ஆம் நூற்றாண்டில் தென்னிந்தியாவின் சோழர் பேரரசு, ஸ்ரீ விஜயா பிரதேசங்களில் — அதாவது தென் தாய்லாந்து, கெடா, சிங்கப்பூர் வரை — கடற்படை தாக்குதல்களை நடத்தியதைக் காட்டுகின்றன.
சோழர்கள் கெடாவை மற்றும் இன்றைய பேராக்கில் உள்ள புருவாஸைப் போன்ற இடங்களை சுமார் 66 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தனர், பின்னர் இந்தியாவுக்குத் திரும்பினர். இந்த தாக்குதல்களுக்கு பிறகும், மற்றும் இஸ்லாம் வருகைக்குப் பிறகும், இந்து-பௌத்த மரபுகள் பல நூற்றாண்டுகள் நிலைத்திருந்தன.
பூஜாங் பள்ளத்தாக்கு பற்றிய சமீபத்திய மாநாடுகள் மற்றும் கல்விசார் ஆர்வங்கள், அதன் இந்து-பௌத்தப் பின்னணிகளுடன் மட்டுமல்லாமல், அதன் முன் வரலாற்று மற்றும் சமய அடிப்படைகளையும் ஆராயத் தொடங்கியுள்ளன. குறிப்பாக, “முதல் பினாங்குப் பெண்” என அழைக்கப்படும் 5,700 ஆண்டுகள் பழமையான மனித எலும்புக்கூடு கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருப்பது, இந்த பள்ளத்தாக்கின் வரலாறு மிகப் பழமையானது என உறுதிபடுத்துகிறது.
இந்த வரலாற்று ஆதாரங்கள் தெளிவாக கிடைத்தாலும், ஒரு எதிர்வினை நிலை உருவாகியுள்ளது — இது மலாய் தீபகற்பத்தில் இந்து-பௌத்த வரலாறு இருந்ததே இல்லை என்று மறுக்கும் ஒரு கூற்று.
இந்த கூற்று, சிலர் பரப்பும் போது, ஆரம்ப மலாயர்கள் ஒருபோதும் இந்துவோ அல்லது பௌத்தரோ அல்ல; இஸ்லாம் நேரடியாக அரபு வர்த்தகர்களால் கொண்டு வரப்பட்டது, இந்திய தாக்கம் கிடையாது எனும் கருத்தை வலுப்படுத்துகிறது.
இந்த நிலைபாடு, தொல்லியல் ஆதாரங்களுக்கே எதிரானது, மற்றும் இன, மத அடையாள அரசியலால் ஊக்குவிக்கப்படுகிறது.
இந்த விவாதத்தில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வாக, 2025 மே 19–20 ஆம் தேதிகளில், பினாங்கில் நடைபெற உள்ள பூஜாங் பள்ளத்தாக்கு பற்றிய சர்வதேச மாநாடு உள்ளது. இது, யுனிவர்சிட்டி சயின்ஸ் மலேசியா (USM) மூலம் ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது, மற்றும் பழைமையான கெடா இஸ்லாமுக்கு முந்தைய வரலாற்று அம்சங்களை முன்வைக்கிறது.
இம்மாநாடு, மலாய்-முஸ்லிம் வலதுசாரி அமைப்புகளால் எதிர்ப்பு பெற்றுள்ளது. அவர்கள், இந்த மாநாடு வரலாற்றை ஒருதரப்பு பார்வையில் சித்தரிக்கிறது, மேலும் மலாய் நாகரிகத்தின் ஆன்மீக மற்றும் இஸ்லாமிய அம்சங்களை புறக்கணிக்கிறது எனக் குற்றம் சுமத்துகின்றனர்.இக்குழுக்கள், மாநாட்டை ரத்து செய்யக் கோரியும், மசூதிகளிலும் பொதுப் பகுதிகளிலும் போராட்டங்களையும் நடத்தியுள்ளனர். இதனால், ஜனநாயகத்தின் முக்கியமான பகுதி ஆகிய திறந்த மற்றும் ஆராய்ச்சி சார்ந்த விவாதங்கள் பாதிக்கப்பட வாய்ப்பு உள்ளது.
மாற்று வரலாற்றுப் பார்வைகள் வரவேற்கப்பட வேண்டும், ஆனால் அவை அறிவியல் மற்றும் ஆதாரங்களால் நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டியது அவசியம்.
தொல்லியல் அல்லது வரலாற்று உண்மைகளை ஆதரிக்காத மறுபரிசீலனைக் கருத்துகளுக்கு, கல்விமுறை ஊக்கம் அளிப்பது கவலையளிக்கக்கூடியது. மாநாடு நடத்துபவர்கள், எதிர் பார்வைகளை முன்வைக்கும் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கும் உரிய மேடையை வழங்க வேண்டும் — ஆனால் அவை நம்பகமான ஆதாரங்களால் ஆதரிக்கப்பட வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.
இந்தியாவிலும் மலேசியாவிலும் வரலாற்றைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் இந்தப் போராட்டம், உலகளாவிய பரிமாணம் கொண்ட ஒன்று. வரலாறு இன்று கல்விக்குள் மட்டுமல்ல, அரசியலும் ஊடகங்களிலும் நடைபோடுகிறது. எனவே, வரலாற்று ஆய்வின் நேர்மையை பாதுகாக்க வேண்டும்; அது எந்தவிதமான அரசியல் அல்லது மத சார்ந்த அழுத்தத்தாலும் பாதிக்கப்படக் கூடாது.
