ஸ்டான்போர்டு பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் AI ஐப் பயன்படுத்தி முதன்முறையாக ஆய்வகத்தில் இனப்பெருக்கம் செய்யும் புதிய வைரஸ்களை உருவாக்கியுள்ளனர்.
ஸ்டான்போர்டு பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி முதன்முறையாக முற்றிலும் புதிய வைரஸ்களை வடிவமைத்துள்ளனர்.
இந்த வைரஸ்கள் ஆய்வகத்தில் முழுமையாக செயல்படுவதோடு, இனப்பெருக்கம் செய்யும் திறனையும் கொண்டிருப்பதாக ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். வைரஸ்கள், பாக்டீரியாக்கள், தாவரங்கள் மற்றும் மனிதர்களின் மரபணு வரிசைகளில் (genetic sequences) பயிற்சி அளிக்கப்பட்ட AI மாதிரிகளைப் பயன்படுத்தி, இந்தக் குழு 16 புதிய ‘பாக்டீரியோபேஜ்களை’ (bacteriophages) உருவாக்கியது.
இந்தப் பாக்டீரியோபேஜ்கள் பாக்டீரியாக்களை மட்டுமே பாதிக்கும் வைரஸ்கள் ஆகும், இவை மனிதர்களுக்கு எந்தவிதமான அச்சுறுத்தலையும் ஏற்படுத்துவதில்லை. இந்த முக்கியமான ஆய்வின் முடிவுகள் உலகப் புகழ்பெற்ற ‘சயின்ஸ்’ (Science) அறிவியல் இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.
இந்த அற்புதமான கண்டுபிடிப்பு, நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளை (antibiotics) எதிர்க்கும் பாக்டீரியா தொற்றுகளுக்கு எதிரான புதிய சிகிச்சை முறைகளின் வளர்ச்சியை வெகுவாக துரிதப்படுத்தும் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்புகின்றனர்.
‘பேஜ் சிகிச்சை’ (phage therapy) எனப்படும் இந்த அணுகுமுறை, AI-உதவியுடன் கூடிய செயற்கை உயிரியல் (synthetic biology) துறையில் ஒரு முக்கிய முன்னேற்றமாகக் கருதப்படுகிறது. இருப்பினும், இந்த தொழில்நுட்பத்தின் இந்த புதிய பரிமாணம், உயிரியல் பாதுகாப்பு (biosafety) மற்றும் உயிரியல் பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல் (biosecurity) தொடர்பான கடுமையான கவலைகளையும் எழுப்பியுள்ளது.
நிபுணர்கள் எச்சரிக்கையில், எதிர்காலத்தில் போதுமான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் பின்பற்றப்படாவிட்டால், இந்தத் தொழில்நுட்பத்தின் தவறான பயன்பாடு, மிகவும் ஆபத்தான மற்றும் கொடிய வைரஸ்களை வடிவமைக்க வழிவகுக்கும் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
இந்த சாத்தியமான அபாயங்களை உணர்ந்த ஆராய்ச்சிக் குழு, AI பயிற்சித் தரவுகளில் இருந்து மனிதர்களைப் பாதிக்கக்கூடிய வைரஸ்களை வேண்டுமென்றே விலக்கியதாகவும், அபாயங்களைக் குறைக்கும் பொருட்டு மிகவும் பாதுகாப்பான ஆய்வகத்தில் (secure laboratory) இந்தப் பரிசோதனைகளை மேற்கொண்டதாகவும் தெரிவித்துள்ளனர்.
இந்த முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், AI-யின் வளர்ச்சியும் அதன் உயிரியல் பயன்பாடும் எதிர்காலத்தில் புதிய சவால்களையும் நெறிமுறை கேள்விகளையும் எழுப்பி இருக்கின்றது.
