பினாங்கு இந்து அறப்பணி வாரியம் டிஏபி கட்சியின் அரசியல் கருவியாக மாறாதிருக்கட்டும் – ப. இராமசாமி, தலைவர், உரிமை
பதவி மாற்றம் வரும் என்ற வதந்திகள் இருந்தபோதும், பினாங்கு மாநில அரசு, பினாங்கு இந்து அறப்பணி வாரியம் (PHEB) தலைவராக ஆர்எஸ்என் ராயரை 2026 ஆகஸ்ட் மாதம் வரை மீண்டும் நியமித்துள்ளது. துணைத் தலைவர் மற்றும் செயலாளர் பதவிகள் முன்பிருந்த அதே நபர்களின் கையில் தொடர்கின்றன.
பொதுவாக, இந்த வாரியம் 11 ஆணையர்களைக் கொண்டிருக்கும்; ஆனால், இம்முறை எண்ணிக்கை 19 ஆக உயர்ந்துள்ளது — இதற்கு மாநில அரசு எந்த விளக்கமும் அளிக்கவில்லை. மாநில ஆட்சிக்குழு சபையிலேயே சுமார் 11 பேர் மட்டுமே உள்ள நிலையில், PHEB-க்கு இவ்வளவு அதிக உறுப்பினர்கள் தேவையென்பது புதிராக இருக்கிறது.
உண்மையில், வாரியத் தலைவர், செயலாளர், மேலும் ஒருவருடன் கூட செயல்பட முடியும்; தலைவர் இல்லாமல் கூட செயலாளர் தலைமையில் கூட்டங்கள் நடத்தப்படலாம்.
செயலாளர் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் கூட்டாட்சியின் பிரதிநிதியாக இருப்பார் என்றாலும், நடைமுறையில் அது இல்லாமலும் இருக்கலாம். 1906 ஆம் ஆண்டு அமல்படுத்தப்பட்ட இந்து நல வாரியச் சட்டம் கூட்டாட்சி அரசின் கீழ் இருப்பதால், வாரியத் தலைவரை கூட்டாட்சி அரசு நியமிக்க வேண்டாமா?
கூட்டாட்சி அரசின் அதிகாரப்பூர்வ கட்டுப்பாட்டின் கீழ் உள்ள வாரியம் என்பதால், எதிர்கால முக்கிய பதவியாளர்களின் அமைப்பு அந்த அதிகார நிலையை பிரதிபலிக்க வேண்டாமா?
முந்தைய வாரியம் பினாங்கின் இந்து சமூகத்துக்கு உதவுவதில் மந்தமாக இருந்தது. கூடுதல் ஆணையர்களை சேர்ப்பது, வாரியத்தை அதன் சோம்பல் நிலையிலிருந்து எழுப்பும் என உறுதி இல்லை.
சட்டப்படி, 1906ஆம் ஆண்டு இந்து அறப்பணி வாரிய சட்டத்தின் கீழ், இந்த வாரியம் ஒரு மத அமைப்பு அல்ல; இது நிர்வாக அமைப்பாகும். கோவில்களை நிர்வகித்தாலும், தைப்பூசம் போன்ற முக்கிய திருவிழாக்களை நடத்தினாலும், கோவில் பூஜை முறைகளில் தலையிடாது. கோட்பாட்டின் அடிப்படையில், “இந்துக்கள்” என்ற பரந்த வரையறைக்குள், ஒருவருக்கு சீக்கியர் ஆனாலும் கூட வாரியத் தலைவராக அமைய முடியும்.
வாரியத்தின் முக்கிய பணி கோவில்களின் சொத்துக்களை நிர்வகிப்பது, தானமாக வந்த நிலங்களையும் சொத்துக்களையும் பராமரிப்பது மற்றும் ஏழை மக்களுக்கு நல உதவிகளை வழங்குவது. நான் தலைவராக இருந்த காலத்தில், பினாங்கைத் தாண்டியும், உதவி தேவைப்படும் இந்து மாணவர்களுக்கு நிதி உதவி வழங்குவது முதன்மை பணியாக இருந்தது. மாநில-கூட்டாட்சி அமைப்பாகிய வாரியம், நாடு முழுவதும் உள்ள மாணவர்களுக்கு உதவுவது சட்டப்படி சாத்தியமானது.
மற்றொரு முக்கியமான, ஆனால் பொதுவாக கவனத்திற்கு வராத பணி, கோவில்கள் மற்றும் மயானங்களுக்கு நிலம் பெற்றுத்தருவது. ஒரு சட்டப்பூர்வ அமைப்பாக, வாரியம் எந்தச் செலவுமின்றி இத்தகைய நிலங்களைப் பெற்றுத்தரும் ஆற்றல் கொண்டது — இது என் தலைமையில் எட்டிய சாதனையாகும். புதிய வாரியம் இதைத் தொடருமா என்பது சந்தேகமாக உள்ளது, குறிப்பாக தலைவருக்கு இப்போது நிறைவேற்று சபை உறுப்பினர் பதவி இல்லாத நிலையிலும்.
இது, வாரியத்தின் கருத்துகளை நேரடியாக மாநில தலைமைக்கு எடுத்துச் செல்லும் திறனை பலவீனப்படுத்தக்கூடும். நிறைவேற்று சபை உறுப்பினரான எஸ். சுந்திராஜூ வாரியத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தலாம்; ஆனால், அவர் தலைவராக இல்லாததால் வாரியத்தின் உள்துறை விவாதங்களை முழுமையாக அறிய முடியாமல் போகலாம்.
மேலும், மாநில அரசு புதிய வாரியத்தை அதிகாரப்பூர்வமாக நியமித்திருந்தாலும், உண்மையான முடிவுகள் DAP தலைவர்களிடமிருந்தே வந்ததாக எனக்குத் தெரிகிறது. வாரியத்தின் வரலாற்றில் முதன்முறையாக, அதன் முக்கிய பதவியாளர்கள் மற்றும் ஆணையர்களின் நியமனத்தில் DAP நேரடியாக செல்வாக்கைச் செலுத்தியுள்ளது.
புதிய தலைமை, பரந்த இந்து சமூக நலனுக்காகச் செயல்படுவார்கள் எனவும், வாரியம் DAP-யின் அரசியல் கருவியாக மாறாமல் இருக்கும் எனவும் நான் நம்புகிறேன்.
