ப. இராமசாமி தலைவர், உரிமை
சிலாங்கூர் மாநிலம் கிள்ளான் பகுதியிலுள்ள பத்து அம்பாட், கம்போங் ஜாவாவில் வசிக்கும் 20க்கும் மேற்பட்ட இந்திய குடும்பங்களின் எதிர்காலம் இருண்டுவிட்டது — அவர்களின் அந்த வேதனை மேற்குக் கரை நெடுஞ்சாலை (WCE) திட்டத்துக்காக அவர்களது நிலம் அரசால் கையகப்படுத்தப்பட்ட நாளிலிருந்து தொடர்கிறது.
இந்த நெடுஞ்சாலை பந்திங்- தைப்பிங் வரை இணைக்கும் வகையில் உருவாக்கப்படுவதற்காக, செலாங்கூர் மாநில அரசு WCE நிறுவனத்துக்காக இந்த நிலத்தை எடுத்துள்ளது.
1968ஆம் ஆண்டு, இந்த 5 ஏக்கர் நிலத்தை குறைந்த வருமானத்துடன் சிரமப்பட்டு வாங்கிய இந்தக் குடும்பங்கள், ஏழ்மை பின்னணியிலிருந்து வந்தவர்கள். இந்நிலத்தில் அவர்கள் ஒற்றுமையுடன் வாழத் தொடங்கி, இங்கு மாரியம்மன் கோவிலையும் அமைத்து, அந்தக் காரணத்தாலேயே ஊருக்குப் கம்போங் மாரியம்மன் என்ற பெயரையும் வைத்தனர். ஆனால் இந்த பெயர் அரசால் ஒருபோதும் சட்டபூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்படவில்லை. இதனால் அதிகாரிகள் இன்றுவரை இதனை கம்போங் ஜாவா என்றே குறிப்பிடுகிறார்கள்.
அடுத்த கட்டமாக, சில வருடங்களுக்கு முன் சுமார் 1.8 ஏக்கர் நிலம் நெடுஞ்சாலைத் திட்டத்திற்காக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது. இதில் அரசு வழங்கிய இழப்பீடு RM5 மில்லியன். ஆனால் இந்த இழப்பீட்டுத் தொகையை மக்கள் கடுமையாக எதிர்த்து வருகின்றனர். அவர்கள் சார்பில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சுயாதீன மதிப்பீட்டின் படி, அவர்கள் இழந்த சொத்துக்களின் மொத்த மதிப்பு RM32 மில்லியன் ஆகும் — வீடுகளின் மதிப்பு, நில அபிவிருத்தி, மற்றும் பல ஆண்டுகளாக நடைபெற்ற மேம்பாட்டைக் கருத்தில் கொண்டு அவை தீர்மானிக்கப்படுகிறது.
தங்களுக்கான நீதிக்காக இவர்கள் வழக்குத் தொடுத்துள்ள நிலையில், அதற்கு எதிராக WCE நிறுவனம் வேறொரு வழக்கை தொடர்ந்துள்ளது. அவர்கள் வழங்கிய RM5 மில்லியனே மிகையாக உள்ளது எனக் கூறி, நீதிமன்றத்தில் எதிர்மறை வழக்கை தாக்கல் செய்துள்ளனர். தற்போது இந்த வழக்குகள் நீதி மன்றத்தில் உள்ளன.
ஆனால் நீதிமன்ற தீர்ப்புக்காக காத்திருக்காமல், WCE ஒப்பந்தக் குழுவினர் ஜூன் 10, 2025 அன்று கட்டிடங்களை இடிக்க முயற்சி செய்தனர். அப்போது மக்கள் எதிர்த்ததால் சிலரிடையே தள்ளுமுள்ளு ஏற்பட்டது. மக்கள் இந்த நடவடிக்கை தவறானது என்றும், வழக்கு நீதி மன்றத்தில் இருக்கும்போது இந்த செயல் சட்டவிரோதம் என்றும் குற்றஞ்சாட்டினர்.
கம்போங் ஜாவா கோத்தா ராஜா நாடாளுமன்றத் தொகுதிக்குட்பட்டது. ஆனால், மக்கள் தெரிவிப்பதாவது, அவர்களது பாராளுமன்ற உறுப்பினர் முகமட் சாபு — அமானா கட்சித் தலைவர் — இதுவரை இங்கு வந்து கவனிக்கவே இல்லை என்கிறார்கள். கடந்த பொதுத் தேர்தல் மற்றும் மாநிலத் தேர்தல்களில் ஆர்வமாக வந்திருந்த பிகேஆர் மற்றும் டிஏபி உறுப்பினர்களும் தற்போது காணப்படவில்லை என்று மக்கள் புகார் செய்கிறார்கள்.
சிலாங்கூர் மந்திரி பெசார் அமிருதின் ஷாரி இதுவரை மௌனம் காத்துவருகிறார். இது அரசின் செயல், நெடுஞ்சாலை திட்டத்தை முன்னெடுப்பதில் அதிக ஆர்வமாக இருக்க, சட்டப்பூர்வமான நில உரிமையாளர்களின் நலன்கள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன என்கிற மக்கள் கோபத்திற்கு காரணமாக உள்ளது.
இது முறையற்ற குடியேற்றம் அல்ல. இவர்கள் சட்டப்படி நிலம் வாங்கி, 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான பூர்வீக வரலாற்றுடன் வாழ்ந்து வருகின்றனர். அவர்களுக்கான இழப்பீடாக வழங்கப்படும் RM5 மில்லியன், நிலத்தின் தற்போதைய சந்தை மதிப்புடன் ஒப்பிடும்போது மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது.
இத்தகவலை மனதில் கொண்டு, ஒரு நியாயமான மற்றும் மனிதநேயம் நிறைந்த தீர்வுக்கு வழிவகை செய்யப்பட வேண்டும். WCE நிறுவனமும் செலாங்கூர் மாநில அரசும் இக்குடும்பங்களுடன் நேரடியாக கலந்துரையாட வேண்டும். இருபக்கத்துக்கும் இடையிலான பேச்சுவார்த்தை, சமாதான தீர்வையும், கோர்ட் வழக்குகளின் வாபஸையும் ஏற்படுத்தக்கூடியதாக இருக்கும்.
நெடுஞ்சாலை உண்மையிலேயே தேசத்திற்கு அவசியமாக இருந்தால் கூட, பாதிக்கப்படும் மக்கள் சமூகத்தின் உரிமைகளும் மதிப்பும் மேலானவை.
இங்கு தேவைப்படுவது புல்டோசர் அல்ல, உரையாடல். அது மட்டுமே நியாயத்தையும் உரிமையையும் காப்பாற்றும் பாதையாக அமையும்.
