“தாபுங் ஹாஜி ஊழலுக்கு முழுமையான விசாரணை வேண்டும். நீதி கிடைக்க வேண்டும் அது து இன்னொரு கண் துடைப்பாக மாறக்கூடாது.”
ப. இராமசாமி உரிமை தலைவர்
தாபுங் ஹாஜி தொடர்பான அரச விசாரணை ஆணையம் (RCI), 2014 முதல் 2018 வரையிலான காலகட்டத்தில் நிர்வாகம், நிதி மேலாண்மை, ஒழுங்குமுறை இணக்கம் மற்றும் அரசியல் மேற்பார்வையில் ஏற்பட்ட கடுமையான முறைகேடுகளையும் அமைப்புசார் தோல்விகளையும் அம்பலப்படுத்தியுள்ளது.
முதலாவதாக, தாபுங் ஹாஜியின் சொத்துகளின் மதிப்பு அதன் கடன்களை விட சுமார் RM10.9 பில்லியன் குறைவாக இருந்தது.
இத்தகைய மோசமான நிதிநிலையில், வைப்புதாரர்களுக்கு ஈவுத்தொகை (Dividend) வழங்கப்படக் கூடாது. ஆனால், தாபுங் ஹாஜி நிதி ரீதியாக வலுவாக இருப்பது போன்ற தோற்றத்தை உருவாக்கி, ஈவுத்தொகைகள் வழங்கப்பட்டன.
இரண்டாவதாக, நிறுவன நிர்வாகம் மிகவும் பலவீனமாகவும் செயலற்றதாகவும் இருந்தது. நிதி மேற்பார்வை போதுமானதாக இல்லை. உள்கட்டுப்பாடுகள் பலவீனமாக இருந்தன. அபாய மேலாண்மையும் முறையாக மேற்கொள்ளப்படவில்லை.
மூன்றாவதாக, அரசியல் மற்றும் அமைச்சரின் தலையீடு அளவுக்கு மீறியதாக இருந்தது. நடைமுறையிலிருந்த சட்ட அமைப்பு, தேவையான கண்காணிப்பும் கட்டுப்பாடுகளும் இல்லாமல் அமைச்சருக்கு அளவுக்கு அதிகமான அதிகாரங்களை வழங்கியது.
நான்காவதாக, சந்தேகத்திற்கிடமான கணக்கியல் மற்றும் சொத்து மதிப்பீட்டு நடைமுறைகள் மூலம் தாபுங் ஹாஜியின் உண்மையான நிதிநிலை மறைக்கப்பட்டது. சொத்துகளை விட கடன்கள் அதிகமாக இருந்தபோதிலும், லாபம் ஈட்டியதாகக் காட்டி ஈவுத்தொகை வழங்கப்பட்டது.
ஐந்தாவதாக, தாபுங் ஹாஜி வைப்புகளுக்கு அரசாங்க உத்தரவாதம் இருந்ததால், அந்த நிதியம் சரிந்திருந்தால், அரசாங்கம் RM74.5 பில்லியன் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டியிருந்திருக்கும். நெருக்கடியான காலத்தில் வைப்புதாரர்கள் RM6 பில்லியன் தொகையை திரும்பப் பெற்றனர்.
இந்த நெருக்கடியை சமாளிக்க, பாதிக்கப்பட்ட சொத்துகளை Urusharta Jamaah Sdn Bhd என்ற சிறப்பு நோக்க நிறுவனம் (SPV) ஒன்றுக்கு மாற்றி, கூடுதலாக மூலதனத்தை செலுத்துவதன் மூலம் அரசாங்கம் RM19.6 பில்லியன் நிதி உதவியை வழங்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
RCI அறிக்கையைத் தொடர்ந்து, அரசாங்கம் அந்த அறிக்கையை பொதுமக்கள் பார்வைக்காக இரகசியப் பட்டியலிலிருந்து நீக்கியுள்ளது. அந்த அறிக்கை நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்படும். தொடர்புடைய அமலாக்க அமைப்புகள் முழுமையான விசாரணைகளை மேற்கொள்ளும். இந்த ஊழலில் தொடர்புடையவர்கள் மீது வழக்குகள் பதிவு செய்யப்பட்டு நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தப்படுவார்கள் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
RCI மொத்தம் 25 சீர்திருத்தப் பரிந்துரைகளை முன்வைத்துள்ளது. அவற்றில் 75 சதவீதம் ஏற்கனவே அமல்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக கூறப்படுகிறது.
ஊழலை ஒழிப்பது மற்றும் நிதி நிர்வாகத்தை மேம்படுத்துவது குறித்து தொடர்ந்து பேசிவரும் மதானி அரசாங்கம், தாபுங் ஹாஜி சந்தித்த இந்த மாபெரும் நிதி இழப்புகளுக்கு பொறுப்பானவர்களை அடையாளம் காணும் என்று நம்பப்படுகிறது.
பொதுமக்களின் பணத்தை சூறையாடிய இந்த மிகக் கொடூரமான குற்றங்களுக்கு காரணமானவர்கள் நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தப்பட்டு தண்டிக்கப்படுவார்கள் என்றும் நம்புகிறேன்.
இந்த நிதி இழப்புகளுக்கு காரணமானவர்கள் எந்த அரசியல் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், அரசாங்கம் எந்த அச்சமோ பாரபட்சமோ இன்றி அவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
அரசியல் கணக்கீடுகளின் பெயரில் யாரையும் காப்பாற்றக் கூடாது.
கடந்த காலங்களில் நாட்டை உலுக்கிய பல பெரும் ஊழல்களில் முழுமையான விசாரணைகள் நடத்தப்படாததோடு, பொறுப்பானவர்கள் நீதியின் முன் நிறுத்தப்படாததும் மிகுந்த வருத்தமளிக்கிறது.
ஆனால் என் கேள்வி இதுதான்: மதானி அரசாங்கம் ஏன் இந்த RCI அறிக்கையை இத்தனை காலம் வெளியிடாமல் வைத்திருந்து, இப்போது மட்டும் நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத் தேர்தல் நடைபெறும் நேரத்தில் வெளியிட்டது?
இது மதானி அரசாங்கத்தின் அரசியல் நலன்களுக்காகவே செய்யப்பட்ட செயல் அல்லவா?
பிரதமர் அன்வார் இப்ராஹிம் மற்றும் அம்னோவுக்கிடையிலான அரசியல் நட்புறவே இந்த அறிக்கை முன்பே வெளியிடப்படாமல் இருந்ததற்கான காரணம் என்று நான் கருதுகிறேன்.
இப்போது, பாரிசான் நேஷனல் (BN) மீண்டும் அரசியல் பலம் பெற்று, பக்காத்தான் ஹராப்பான் (PH) கூட்டணிக்கு எதிராக தன்னை நிலைநிறுத்தி வரும் நிலையில், அம்னோ/BN-இன் வளர்ந்து வரும் அரசியல் செல்வாக்குக்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்தவே அன்வார் இந்த அறிக்கையை வெளியிட்டிருக்கலாம்.
அமலாக்க அமைப்புகள் இந்த RCI அறிக்கையின் அடிப்படையில் நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு முன்பே, BN-இன் அரசியல் எழுச்சியைத் தடுக்க முடியாத நிலை உருவாகியுள்ளதாகத் தெரிகிறது.
அம்னோவுடன் அரசியல் கூட்டணியில் ஈடுபட்டதன் மூலம், அன்வார் தமக்குத்தாமே ஒரு அரசியல் வலையை விரித்திருக்கலாம்.
தேசிய அரசியலில் மீண்டும் அம்னோ ஆதிக்கம் செலுத்தும் நிலை ஏற்பட்டால், இந்த RCI அறிக்கைக்கும் அதனைத் தொடர்ந்து எடுக்கப்பட வேண்டிய நடவடிக்கைகளுக்கும் மக்கள் விடை கொடுக்க வேண்டிய சூழல் உருவாகலாம்.
தாபுங் ஹாஜி ஊழல், நாட்டை உலுக்கிய மற்றொரு மாபெரும் நிதி ஊழலாக வரலாற்றில் இடம்பிடித்து, அதற்குப் பொறுப்பானவர்கள் ஒருபோதும் நீதியின் முன் நிறுத்தப்படாத சம்பவமாக மாறிவிடுமோ?
நாட்டில் ஊழல், நிதி முறைகேடு மற்றும் பொது நிதி துஷ்பிரயோகம் ஆகியவை சாதாரணமான ஒன்றாக மாறிக்கொண்டிருக்கும் ஆபத்தான சூழலை நாம் இன்று கண்டு கொண்டிருக்கிறோமா?
