புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களை ஆட்சேர்ப்பு செய்வதற்கான புத்ராஜெயாவின் புதிய நிபந்தனைகளைக் குறைந்தது இரண்டு சர்வதேச சங்கங்கள் கடுமையாக விமர்சித்துள்ளன, அவை யதார்த்தமற்றவை, நியாயமற்றவை மற்றும் ஒரு சிண்டிகேட்டை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும் திறன் கொண்டவை என்று வர்ணித்துள்ளன.
அரசாங்கம், வெளியுறவு அமைச்சகம் மூலம், மலேசியாவிற்கு தொழிலாளர்களை வழங்க வெளிநாட்டு நிறுவனங்களுக்கு 10 கட்டாய அளவுகோல்களை நிர்ணயித்தபிறகு இது வருகிறது.
மலேசியாகினி பார்த்த அக்டோபர் 27 தேதியிட்ட ஒரு கடிதத்தை அமைச்சகம் மூல நாடுகளின் தூதரகங்களுக்கு அனுப்பி, நவம்பர் 15 க்குள் அனைத்து நிபந்தனைகளையும் பூர்த்தி செய்யக்கூடிய நிறுவனங்களின் பட்டியலைச் சமர்ப்பிக்குமாறு அந்தந்த அரசாங்கங்களைக் கேட்டுக்கொண்டது.
சர்ச்சைக்குரியதாகக் கருதப்படும் நிபந்தனைகளில் ஒன்று, மலேசியாவிற்கு புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களை அனுப்ப விரும்பும் நிறுவனங்கள் ஐந்து ஆண்டுகளில் குறைந்தது 3,000 தொழிலாளர்களை நிர்வகிப்பதிலும், குறைந்தது மூன்று நாடுகளில் தொழிலாளர்களைப் பணியமர்த்துவதிலும் அனுபவம் பெற்றிருக்க வேண்டும்.
குறைந்தபட்சம் ஐந்து சர்வதேச முதலாளிகளிடமிருந்து நேர்மறையான சான்றுகளைப் பெற்றிருத்தல், குறைந்தது மூன்று ஆண்டுகளாக இயங்கி வரும் ஒரு பெரிய, நிரந்தர அலுவலகத்தை (சுமார் 10,000 சதுர அடி) சொந்தமாக வைத்திருத்தல் மற்றும் தங்களுக்கென ஒரு பயிற்சி மையம் வைத்திருத்தல் ஆகியவை பிற நிபந்தனைகளாகும்.
‘பாகுபாடு’
மலேசியாகினியிடம் பேசிய பங்களாதேஷ் சர்வதேச ஆட்சேர்ப்பு முகமைகள் சங்கம் ( Bangladesh Association of International Recruiting Agencies) மற்றும் நேபாள வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு முகமைகள் சங்கம் (Nepal Association of Foreign Employment Agencies) ஆகியவை வெளியுறவு அமைச்சகத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட 10 அளவுகோல்களை கிட்டத்தட்ட அனைத்து நிறுவனங்களும், அனுபவம் வாய்ந்த நிறுவனங்களும் கூட, பூர்த்தி செய்வது “சாத்தியமற்றது” என்று கூறின.
இந்த நிபந்தனைகள் சந்தையைக் கட்டுப்படுத்தவும் புதிய நிறுவனங்களை அகற்றவும் ஒரு சூழ்ச்சி மட்டுமே என்று இரு சங்கங்களும் கூறின, கூடுதலாக மலேசியாவில் பல தனிநபர்கள் சிண்டிகேட் அமைப்பை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கும் முயற்சியின் பின்னணியில் “தலைமைத்துவம் பெற்றவர்களாக” உள்ளனர்.
“இந்தக் கொள்கை காகிதத்தில் நன்றாகத் தெரிகிறது, ஆனால் பங்களாதேஷ் மற்றும் பிற நாடுகளில் உள்ள 99 சதவீத நிறுவனங்களால் அதை நிறைவேற்ற முடியவில்லை. இந்த அளவுகோல்களில் பெரும்பகுதி பொருத்தமற்றது, நெறிமுறையற்றது மற்றும் தீங்கிழைக்கும் தன்மை கொண்டது”.
“மலேசியாவிற்கான புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர் சந்தை நீண்ட காலமாக மூடப்பட்டிருந்தது – 2009 முதல் 2012 வரை உட்பட – பின்னர் 2017 மற்றும் 2024 க்கு இடையில் ஒரு சிண்டிகேட் மூலம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதால், 10 அளவுகோல்கள் ‘தர்க்கரீதியானவை மற்றும் பாரபட்சமானவை”.
“சந்தை மூடப்பட்டால் ஒரு நிறுவனம் எப்படி மூன்று வெவ்வேறு நாடுகளுக்குத் தொழிலாளர்களை அனுப்ப முடியும்? இது பைத்தியக்காரத்தனமானது,” என்று முன்னாள் பைரா இணைப் பொதுச் செயலாளர்-1 முகமது ஃபக்ருல் இஸ்லாம் கூறினார்.
இதற்கிடையில், நஃபியாவும் இந்த நடவடிக்கைகுறித்து இதே போன்ற கவலைகளை வெளிப்படுத்தினார், மலேசியாவின் ஒரு சில நிறுவனங்களை மட்டுமே செயல்பட வரம்பிடுவதற்கான நடவடிக்கை “நியாயமற்றது மற்றும் சர்வதேச விதிமுறைகளுக்கு முரணானது” என்று கூறினார்.
“இந்த முடிவு நேபாள நிறுவனங்கள் சுதந்திரமாகச் செயல்படுவதற்கான உரிமையை மறுக்கிறது மற்றும் நேபாள தொழிலாளர்கள்மீதான நிதிச் சுமையை அதிகரிக்கும்.
“இது போன்ற ஒரு அமைப்பு நேபாள அரசாங்கத்தின் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புக் கொள்கையைக் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தும் மற்றும் ஊழல் மற்றும் தொழிலாளர் சுரண்டலுக்கான கதவைத் திறக்கும்.”
“வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு என்பது முதலாளிகள் மற்றும் தொழிலாளர்களின் பரஸ்பர நலன்களை உள்ளடக்கியது. உரிமம் பெற்ற நிறுவனங்களைக் கட்டுப்படுத்துவது நியாயமான போட்டிக்கான உரிமையின் மீதான தாக்குதலாகும்,” என்று நஃபியாவின் பொதுச் செயலாளர் மகேஷ் குமார் பார்னெட் கூறினார்.
நேபாள அரசாங்கம் எந்த ஒரு கும்பலையும் அங்கீகரிக்க வேண்டாம் என்று அந்தச் சங்கம் வலியுறுத்தியதுடன், மலேசியா அந்தக் கொள்கையைத் திரும்பப் பெற வேண்டும் என்றும் கோரியது.
‘மனிதவள அமைச்சகத்திடம் கேளுங்கள்’
மலேசியாகினியின் கேள்விகளைத் தொடர்பு கொண்டபோது, வெளியுறவு அமைச்சகம் மனிதவள அமைச்சகத்திற்கு அனுப்பியது.
“புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர் ஆட்சேர்ப்பு நிறுவனங்களின் பகுத்தறிவு செயல்முறைகுறித்து பல மூல நாடுகளின் தூதரகங்களுக்கு அனுப்பப்பட்ட இராஜதந்திர குறிப்பு தொடர்பான கேள்விகளை வெளியுறவு அமைச்சகம் கவனத்தில் கொள்கிறது”.
“புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர் ஆட்சேர்ப்பில் நெறிமுறை மற்றும் வெளிப்படையான நடைமுறைகளை வலுப்படுத்துவதற்கான அரசாங்கத்தின் முயற்சியின் ஒரு பகுதியாக இந்த நடவடிக்கை உள்ளது”.
“இது சம்பந்தமாக, புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர் ஆட்சேர்ப்பு குறித்த கொள்கையை வகுத்து அமைப்பதற்கு மனிதவள அமைச்சகம் முன்னணி அமைச்சகமாகும்”.
“வெளியுறவு அமைச்சகத்தின் பங்கு, அரசாங்கத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட கொள்கையை முறையான இராஜதந்திர வழிகள்மூலம் தெரிவிப்பது மட்டுமே. கொள்கைகுறித்த எந்தவொரு விரிவான கேள்விகளும் நேரடியாக மனிதவள அமைச்சகத்திற்கு அனுப்பப்பட வேண்டும்,” என்று அமைச்சகத்தின் வட்டாரம் தெரிவித்துள்ளது.
விசாரணையை நிறுத்தியது வங்கதேசம்
மலேசியாவில் வேலை தேடும் வங்காளதேச குடிமக்களைச் சுரண்டுவதாகக் கூறப்படும் கும்பல்மீதான விசாரணையை நிறுத்த வங்காளதேசம் ஒப்புக்கொண்டதாக ஜூலை 31 அன்று மலேசியாகினி செய்தி வெளியிட்டது.
ஜூலை மாதம் கோலாலம்பூரில் பங்களாதேஷ் அரசாங்க பிரதிநிதிகளுக்கும் மனிதவள அமைச்சக அதிகாரிகளுக்கும் இடையே நடந்த சந்திப்பில் இந்த முடிவு எட்டப்பட்டதாக ஒரு வட்டாரம் கூறியதைத் தொடர்ந்து இது நடந்தது.
குற்றச்சாட்டுகள்மீதான விசாரணையை நிறுத்துமாறு மலேசிய அரசாங்கம் வங்கதேசத்திற்கு அனுப்பிய கடிதத்தைத் தொடர்ந்து, இந்தச் சந்திப்பு நடத்தப்பட்டதாக மலேசியாகினியிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது. இது ஆதாரமற்றது எனக் கருதப்பட்டது.
ஏப்ரல் 23 தேதியிட்ட அந்தக் கடிதம், மனிதவள அமைச்சகத்தின் மூத்த அதிகாரி ஒருவரிடமிருந்து வங்கதேச வெளிநாட்டினர் நலன் மற்றும் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு அமைச்சகத்தின் மூத்த அதிகாரி ஒருவருக்கு அனுப்பப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
2022 முதல் 2024 வரை மலேசியாவில் வேலை தேடும் வங்காளதேச குடிமக்களைச் சுரண்டும் சிண்டிகேட் பிரச்சினையை நிவர்த்தி செய்யுமாறு மனிதவள அமைச்சகம் அந்தக் கடிதத்தில் பங்களாதேஷைக் கேட்டுக் கொண்டது. இதனால், சுமூகமான மற்றும் நம்பகமான தொழிலாளர் ஆட்சேர்ப்பு செயல்முறை உறுதி செய்யப்படும்.
மனித கடத்தல் மற்றும் பணமோசடி தொடர்பான பெரும்பாலான குற்றச்சாட்டுகள் ஆதாரமற்றவை என்றும், மலேசியாவின் நற்பெயருக்கு தீங்கு விளைவிப்பதாகவும் அந்தக் கடிதம் குறிப்பிட்டுள்ளது.
இன்றுவரை, மனிதவள அமைச்சகம் அந்தக் கடிதம் இருப்பது குறித்து கருத்து தெரிவிக்க மறுத்து வருகிறது.
அன்வாருக்கு எதிர்ப்புக் கடிதம்
இதற்கிடையில், புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர் ஆட்சேர்ப்புக்கான அரசாங்கத்தின் புதிய நிபந்தனைகளை எதிர்த்து உள்ளூர் ஆர்வலர் ஒருவர் பிரதமர் அன்வார் இப்ராஹிமுக்கு ஒரு கடிதம் அனுப்பியுள்ளார்.
தொடர்பு கொண்டபோது, பிகேஆர் உறுப்பினரான வி. சிவம், அன்வாருக்கு கடிதத்தை அனுப்பியதை உறுதிப்படுத்தினார்.
“இந்தப் புதிய கொள்கையில் உரிமம் பெற்ற ஏஜென்சிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் செயல்முறை வெளிப்படையானது அல்ல, மேலும் பாரபட்சமானதாகவும் இருக்கலாம். இது ஒரு சில கட்சிகளின் ஆதிக்கத்திற்கு கதவைத் திறக்கக்கூடும், அத்துடன் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஏஜென்சிகளுக்கு மத்தியில் மறைந்திருக்கும் ஒரு கும்பலின் அபாயத்தையும் ஏற்படுத்தும்”.
“இந்த நியாயப்படுத்தல், நல்ல பதிவுகளைக் கொண்ட பல சட்டபூர்வமான, நீண்டகாலமாகச் செயல்படும் உள்ளூர் நிறுவனங்களைப் பாதிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது, ஏனெனில் ஒரு சில நிறுவனங்கள் மட்டுமே தொடர்ந்து செயல்படத் தேர்ந்தெடுக்கப்படலாம்.”
“இது ஏற்கனவே உள்ள விதிமுறைகளுக்கு இணங்கிய உள்ளூர் ஆபரேட்டர்களுக்கு நியாயமற்றதாகக் கருதப்படுகிறது,” என்று அவர் கூறினார்.
மடானி அரசாங்கத்தின் கொள்கையில் வலியுறுத்தப்பட்ட வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் நல்லாட்சியின் உணர்வுடன் இந்தக் கொள்கை ஒத்துப்போகவில்லை என்றும் சிவம் வலியுறுத்தினார். ஏனெனில் இது தொழில்துறை மற்றும் பங்குதாரர்களின் கருத்துக்களைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் உருவாக்கப்பட்டது, மேலும் இது உலகின் பார்வையில் மலேசியாவின் பிம்பத்தைச் சேதப்படுத்தும்.
பிரதமர் அன்வார் இப்ராஹிம்
“அனைத்து தொழிலாளர் ஆட்சேர்ப்பு நிறுவனங்களுக்கும் சம வாய்ப்புகளை உறுதி செய்வதற்கும், நாட்டின் புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர் விவகாரங்களில் நியாயம், வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் ஒருமைப்பாடு ஆகியவற்றின் கொள்கைகளைப் பேணுவதற்கும், குறிப்பில் உள்ள கொள்கையை மறுபரிசீலனை செய்து ரத்து செய்யுமாறு பிரதமரிடம் நான் வேண்டுகோள் விடுக்கின்றேன்,” என்று அவர் கூறினார்.
கடந்த ஆண்டு செப்டம்பரில், மலேசியாவில் வேலை தேடும் வங்காளதேச குடிமக்களைச் சுரண்டும் கும்பலில் ஈடுபட்டதாக 103 நபர்கள் (ஏஜென்சி உரிமையாளர்கள்) மீது வங்காளதேச ஏஜென்சி உரிமையாளர் ஒருவர் போலீசில் புகார் அளித்ததாகச் செய்திகள் வெளியாகின.
டிசம்பர் 19, 2021 அன்று கையெழுத்திடப்பட்ட இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தின் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முகவர்மூலம், அந்த நாட்டிலிருந்து மலேசியாவிற்கு தொழிலாளர்களை அனுப்பும் செயல்முறையுடன் தொடர்புடைய முறைகேடு மற்றும் மனித கடத்தல் குற்றச்சாட்டுகளைக் காவல்துறை அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.
2022-2024 க்கு இடையில், இரு அரசாங்கங்களாலும் உரிமம் பெற்ற 103 நிறுவனங்கள்மூலம் 480,000 க்கும் மேற்பட்ட வங்காளதேச தொழிலாளர்கள் மலேசியாவிற்குள் நுழைந்தனர்.
புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களை அழைத்து வருவதற்கு இரு நாடுகளும் 103 நிறுவனங்களை மட்டுமே அனுமதித்ததன் விளைவாக, பல தொழிலாளர்கள் ரிம 25,000 வரை ஆட்சேர்ப்பு கட்டணத்தைச் செலுத்திய பின்னர், பெரும்பாலும் கடன்மூலம் பொய்யான வாக்குறுதிகளால் சிக்கிக் கொண்டதாகப் பல உள்ளூர் மற்றும் வங்கதேச அரசு சாரா நிறுவனங்கள் கூறின.
