13வது மலேசியத் திட்டத்தின் (13MP) கல்வி முறைக்கான முன்மொழியப்பட்ட சீர்திருத்தத்தில் பல கட்டமைப்புப் பலவீனங்களை முன்னாள் பொருளாதார அமைச்சர் ரஃபிஸி ராம்லி கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளார்.
கல்விக்காக அதிக செலவுகள் இருந்தபோதிலும், நாடு மிக முக்கியமான விஷயங்களில் – ஆசிரியர்கள் மற்றும் குழந்தைப் பருவ மேம்பாட்டில் – முதலீடு குறைவாக உள்ளது என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.
ஐந்து வயதில் கட்டாய பாலர் பள்ளி, ஆறு வயதில் ஆரம்பப் பள்ளியில் முன்கூட்டியே சேர்க்கை மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட ஆசிரியர் திறன்கள் உள்ளிட்ட புதிய நடவடிக்கைகள் வெறும் பாடத்திட்ட புதுப்பிப்புகள் அல்லது உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடுகள் பற்றியது மட்டுமல்ல என்று ரஃபிஸி தனது சமூக ஊடகங்களில் பதிவிட்டுள்ளார்.
“இது பட்ஜெட் ஒதுக்கீடுகளுக்கும் உண்மையான கல்வி முடிவுகளுக்கும் இடையிலான நீண்டகால பொருந்தாத தன்மையைச் சரிசெய்வது பற்றியது,” என்று அவர் கூறினார்.
மலேசியாவின் கல்வி வரவு செலவுத் திட்டம், அதன் பொருளாதாரத்தின் அளவோடு ஒப்பிடும்போது, ஏற்கனவே பல ஒப்பிடக்கூடிய நாடுகளைவிட அதிகமாக உள்ளது என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.
“இருப்பினும், அந்தச் செலவினத்தில் பெரும்பகுதி பௌதீக உள்கட்டமைப்பிற்குச் சென்றுள்ளது, அதன் செலவுகள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகின்றன,” என்று பாண்டன் எம்.பி. கூறினார்.
புதிய பாடத்திட்டங்கள் மற்றும் கொள்கைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டாலும், ஆசிரியர் திறன்களில் அதிக இலக்கு முதலீட்டிற்கு இது சிறிய இடத்தை விட்டுச்சென்றுள்ளது என்று ரஃபிஸி விளக்கினார்.
“ஆசிரியர்களுக்குப் போதுமான பயிற்சி அளிக்கப்படாவிட்டால், எந்தப் பாடத்திட்ட சீர்திருத்தமும் வெற்றிபெறாது,” என்று அவர் கூறினார்.
ஆரம்ப ஆண்டுகள் முக்கியமானவை
குழந்தை வளர்ச்சியின் கண்ணோட்டத்தில், மிகவும் முக்கியமான வயது வரம்பு நான்கு முதல் ஏழு வயது வரை என்று ரஃபிஸி கூறினார்.
“ஒரு குழந்தை எவ்வளவு சீக்கிரமாகச் சரியான உடல் மற்றும் மன வளர்ச்சியை அடைகிறதோ, அவ்வளவுக்கு அடுத்தடுத்த பள்ளி ஆண்டுகளில் அவர்களின் கற்றல் திறன் அதிகமாக இருக்கும்.
“பாலர் பள்ளிக்கான அணுகல் கட்டாயமற்றதாகவும் கட்டண அடிப்படையிலானதாகவும் இருப்பதால், பல பெற்றோர்கள் தங்கள் சொந்த கைகளிலிருந்து பணம் செலுத்த வேண்டியுள்ளது, ஆரம்பக் கல்வியை உலகளாவிய உரிமையாக இல்லாமல் வாழ்க்கைச் செலவுப் பிரச்சினையாக மாற்றுகிறது,” என்று ரஃபிஸி கூறினார், இது இளம் குடும்பங்கள்மீது குறிப்பிடத் தக்க அழுத்தமாக மாறியுள்ளது.
“பாலர் பள்ளிக் கட்டணச் செலவு, உலகளாவிய அளவில் வழங்கப்படாததாலோ அல்லது பொது உரிமையாக அங்கீகரிக்கப்படாததாலோ, பெற்றோரின் மீது சுமையாக உள்ளது.”
கல்வி விளைவுகளுக்கு அப்பால், முன்மொழியப்பட்ட சீர்திருத்தங்கள் மலேசியாவின் மாறிவரும் மக்கள்தொகைப் பண்புகளையும் நிவர்த்தி செய்கின்றன என்று ரஃபிஸி கூறினார்.
நாடு வயதான சமூகத்தையும், சுருங்கி வரும் பணியாளர்களையும் நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கும் நிலையில், அடுத்த தலைமுறையை முந்தைய தொழிலாளர் பங்கேற்புக்குத் தயார்படுத்துவதன் முக்கியத்துவத்தை அவர் வலியுறுத்தினார்.
இந்த நோக்கத்திற்காக, மாணவர்கள் ஆறு வயதில் தொடக்கப் பள்ளியைத் தொடங்கி 16 வயதில் இடைநிலைக் கல்வியை முடிப்பார்கள் என்று அவர் கூறினார் – இது நீண்டகால பொருளாதாரத் தேவைகளுடன் கல்வி முறையைச் சீரமைக்க வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு மாற்றமாகும்.
கல்வி மறுசீரமைப்பை உயிர்ப்பிக்க 13MP இன் கீழ் பல கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்களையும் ரஃபிஸி கோடிட்டுக் காட்டினார்:
2026 ஆம் ஆண்டு தொடங்கி மலேசியா முழுவதும் அரசுப் பள்ளிகளுக்குள் உள்ள பாலர் பள்ளி வசதிகள் விரிவுபடுத்தப்பட்டு புதிதாகக் கட்டப்படும்.
ஆறு வயதில் ஒன்றாம் வகுப்பைத் தொடங்கி 16 வயதிற்குள் மேல்நிலைப் பள்ளியை முடிக்கும் வகையில் பள்ளி அட்டவணைகள் மற்றும் பாடத்திட்டங்கள் மாற்றியமைக்கப்படும்.
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆசிரியர் கல்வி நிறுவனங்கள், புதிய ஆசிரியர்களை மட்டும் உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக, பணியில் உள்ள கல்வியாளர்களின் தொடர்ச்சியான தொழில்முறை மேம்பாட்டில் கவனம் செலுத்தி, அர்ப்பணிப்புள்ள ஆசிரியர் திறன் பயிற்சி மையங்களாக மாற்றப்படும்.
