ப. இராமசாமி தலைவர், உரிமை- மலேசியர் உரிமைகளுக்கான ஐக்கியக் கட்சி எனும் வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்த கட்சி இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்டது. இது மலேசிய இந்தியர்களின் வளர்ந்த வருத்தம் மற்றும் ஏமாற்றத்திலிருந்து தோன்றியது; குறிப்பாக பல நன்மை மிகுந்ததாக கூறப்படும் ஆனால் உண்மையில் இரட்டை முகம் கொண்ட கட்சிகள் — டிஏபி (DAP) மற்றும் பிகேஆர் (PKR) போன்றவை பக்கத்தில் இருந்து காலை வாரி விட்ட கதையாகும்.
இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு குறைவான காலத்திலேயே, பக்காத்தான் ஹரப்பான் (PH) கூட்டணியின் ஆட்சி, இந்தியர்கள் அரசியல் சமன்பாட்டில் அரிதாகவோ அல்லது இல்லையெனும் வகையிலான இடமே இல்லாததை தெளிவாக காட்டியுள்ளது. அவர்களது சமூக, அரசியல் மற்றும் பொருளாதார உரிமைகள் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன.
DAP-இல் உறுப்பினர்களில் 20% மற்றும் PKR-இல் சுமார் 40% இந்தியர்கள் இருப்பினும், இவர்கள் பெரும்பாலும் கட்சிக்குள் நடைபெறும் தேர்தல்களிலும், தேசிய தேர்தல்களிலும் வாக்களிக்கும் கருவிகளாக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகின்றனர். அதன் வெளியே, சில இந்திய ஏழைத் தலைவர்கள் மற்றும் “மாண்டோர்”க்களுக்கு மட்டும் சிறிய பதவிகள் வழங்கப்படுகின்றன. மீதமுள்ள சமூகமே மறைக்கப்பட்டு, புறக்கணிக்கப்பட்டு, ஆளப்படுகிறார்கள்.
PH கூட்டணியால் வலியுறுத்தப்படும் பல்லின தன்மையின் முகம், உண்மையில் மலாய் ஆதிக்கம் கொண்ட இனவாதமும் மதவாதத் தன்மையுமான ஆதிக்கத்தைக் மறைக்கும் ஒரு போர்வை மட்டுமே.
2007 ஆம் ஆண்டில் உருவான ஹிந்த்ராப் இயக்கம், இந்தியர்களை பாரிசான் நேஷனல் (BN) ஒடுக்கி மற்றும் இனவாதக் கூட்டணியின் கீழ் தங்களது அரசியல் தேர்வுகளை மீண்டும் சிந்திக்க வைப்பதற்கான கட்டாயத்தை உருவாக்கியது. அதன்பின்னர், பலர் DAP மற்றும் PKR-ஐ நோக்கி திரும்பினார்கள், பல்லின அரசியல் பாணி என்பது ஒரு நியாயமான மாற்று என நம்பி.ஆனால், 15 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்திய சமூகத்துக்கு முழுமையாக புரிந்திருக்கிறது—அவர்கள் ஏமாற்றப்பட்டார்கள். DAP மற்றும் PKR ஆகியவற்றின் பெயரில் பழுதான பல்லினக் கட்சித்தன்மையின் மூலமாக அவர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு, வஞ்சிக்கப்பட்டார்கள். BN-இன் இனவாத ஒத்துழைப்பு அரசியல் மாதிரி துரோகம் இருந்தது போலவே, இன்றைய PH கூட்டணியின் பல்லின அரசியல் முயற்சியும் இன்னொரு தோல்வி ஆகிவிட்டது.
இன்றைய DAP அதிகம் சீன மையமாக மாறி விட்டது; PKR மலாய்கள் மற்றும் குடும்ப ஆதிக்கத்திற்குள் சிக்கி விட்டது. குறுக்கே சொல்லப்போனால், இந்தியர்களுக்கான இடம், அதிகாரம், மரியாதை ஆகியவை இந்த இரண்டு கட்சிகளிலும் இல்லவே இல்லை. இச்சமூகத்திற்கான மிகப்பெரிய தவறு, தங்கள் முன்னேற்றம் பிற இனங்களின் மேல்நோக்கத்தில்தான் இருக்கிறது என நம்பியதில்தான் உள்ளது. அதன் காரணமாக, அவர்கள் தங்கள் மரியாதை, பெருமை மற்றும் கௌரவத்தை இழந்துவிட்டார்கள்.DAP மற்றும் PKR ஆகியவற்றில் அண்மையில் நடைபெற்ற உள் கட்சித் தேர்தல்கள், இந்த கட்சிகள் இந்திய சமூகத்தின் உரிமைகளையும் நலன்களையும் பாதுகாப்பதில் எந்தத் தீவிரமும் இல்லையென உறுதி செய்துவிட்டன. இந்தியர்கள் இந்த நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு தங்கள் இரத்தம், வியர்வை மற்றும் கண்ணீரை வழங்கியும், மறைக்கப்பட்டுள்ளனர்.
இந்தியர்கள் இந்நாட்டில் பிழிந்துப்போட்ட ஆரஞ்சுப் பழங்களைப் போலவே நடத்தப்படுகிறார்கள். உண்மையான விடுதலை மற்றும் மீட்பு, இந்தியர்கள் தங்கள் பெருமையை, மரியாதையை, மற்றும் தங்கள் திறனில் உள்ள நம்பிக்கையை மீண்டும் பெறும் போதுதான் ஆரம்பமாக முடியும்.
உரிமை எனும் இயக்கத்தின் உருவாக்கம் ஒரு அரசியல் வெறுமையிலிருந்து தோன்றவில்லை. இது மலேசியா இந்திய சமூகத்தின் மிகப்பெரிய புறக்கணிப்பு மற்றும் சீர்கெட்ட நிலைக்கு பதிலாக தோன்றியது. இது BN-இன் கூட்டணி மாதிரியையும், PH-இன் வெறுமையான பல்லின நன்மை அரசியலையும் முற்றிலும் தோல்வியடைந்தவை என்பதை நிரூபிக்கிறது.
DAP மற்றும் PKR, மலேசிய அரசியலின் இனவாதத்துக்கே பிரதிநிதியாக விளங்கும் UMNO-வுடன் கூட்டணி அமைக்கக் கூடிய நிலையில் இருக்கின்றன என்றால், அவர்கள் பல்பேறுபட்ட அரசியல் வாதத்தின் ஆழமற்ற தன்மையை மறைக்க முடியாது.
உரிமை, இந்தியர்களின் புறக்கணிப்பிற்கு வரலாற்று மற்றும் தேவையான பதிலாக அமைந்துள்ளது. இது BN மற்றும் PH எனும் இரண்டு பாணிகளையும் முறியடித்து, சமூகத்தின் பெருமை, ஒற்றுமை மற்றும் மரியாதையின் அடிப்படையில் புதிய யுகத்தை தொடங்க விரும்புகிறது.
ஒரு சுயாதீன அரசியல் இயக்கமாக, உரிமை ஒரு சாதாரணக் கட்சி அல்ல; இது இந்தியர்களின் மரியாதைக்கும், சுயபெருமைக்கும் உருவான ஓர் இயக்கமாகும். இந்திய விடுதலை தளம், முழுமையான ஆதரவும் உள்ளார்ந்த ஒற்றுமையும் கொண்டிருக்கும் போதுதான், பிறருடன் கட்டமைக்கப்படும் கருத்தாக உண்டாக முடியும்.உரிமை அதன் சுயாதீனத்தையும், வலிமையையும் நேர்மையான, துணிவான மற்றும் அர்ப்பணிப்பான இந்திய வலிமையின் வழியே நிரூபிக்கவுள்ளது—இந்திய சமூகத்தால், இந்திய சமூகத்திற்காக உருவான பாதையை அமைப்பதற்காக உரிமை போராடும்
