ஜார்ஜ் டவுன் | ஏப்ரல் 2, 2026:
மலேசியா தனது அரிசி இருப்பை (Stockpile) அதிகரிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், நாட்டின் உணவு உற்பத்தி முறையில் உள்ள அடிப்படைப் பலவீனங்களைக் களைய வேண்டும் எனச் சட்ட ஆய்வாளர் ஜான் ஓ சின் ஹ்வா வலியுறுத்தியுள்ளார்.
மலேசியாவின் அரிசி இருப்பை 6 மாதங்களிலிருந்து 9 மாதங்களாக உயர்த்தப்போவதாக விவசாயம் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர் டத்தோஸ்ரீ முகமட் சாபு அண்மையில் அறிவித்திருந்தார்.
இருப்பை அதிகரிப்பது தற்காலிக ஆறுதலைத் தருமே தவிர, நீண்ட கால அடிப்படையில் நாட்டின் உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யாது.
உலகளாவிய போக்குவரத்துச் செலவுகள் மற்றும் அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பு உயர்ந்துள்ள சூழலில், அதிக விலைக்கு அரிசியை வாங்கிச் சேமிப்பது அரசுக்குக் கூடுதல் நிதிச் சுமையை ஏற்படுத்தும்.
அதிக அளவிலான அரிசியைச் சேமித்து வைக்கும்போது அவை கெட்டுப்போகும் அபாயமும், அதற்கான பராமரிப்புச் செலவுகளும் அதிகரிக்கும் என அவர் எச்சரித்துள்ளார்.
சுயசார்பு நிலை (SSR): மலேசியாவின் அரிசி உற்பத்தித் திறன் (Self-Sufficiency Ratio) தற்போது 56.2 விழுக்காடாகக் குறைந்துள்ளது. இது தேசிய வேளாண் உணவுக் கொள்கை 2.0-இல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட 75 விழுக்காடு இலக்கை விட மிகவும் குறைவு.
மலேசியாவிற்கு ஆண்டுக்கு 2.5 மில்லியன் மெட்ரிக் டன் அரிசி தேவைப்படுகிறது. இதில் சுமார் 44 விழுக்காடு வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது.
மத்திய கிழக்கில் நிலவும் மோதல்கள் மற்றும் ஹோர்முஸ் ஜலசந்தியில் (Strait of Hormuz) ஏற்பட்டுள்ள தடைகள் காரணமாக:
உரங்கள் மற்றும் எரிபொருள் விலைகள் உயர்ந்துள்ளன.
வியட்நாம் போன்ற அரிசி ஏற்றுமதி செய்யும் நாடுகள் தங்களின் உள்நாட்டுத் தேவைக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதால், சர்வதேச சந்தையில் அரிசி கிடைப்பது கடினமாகியுள்ளது.
“அரிசியைச் சேமிப்பது என்பது ஒரு தற்காலிகத் தடுப்பு அரண் மட்டுமே, அது நிரந்தரத் தீர்வல்ல” எனக் குறிப்பிட்டுள்ள ஜான் ஓ, மலேசியா உடனடியாகப் பின்வரும் சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும் எனத் தெரிவித்துள்ளார்:
அரிசி உற்பத்தியை அதிகரிக்கத் தீவிர நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.
நவீன விவசாயம்: விவசாயத் துறையை நவீனமயமாக்கி, இறக்குமதிச் சார்பைக் குறைக்க வேண்டும்.
