இராமசாமி, தலைவர், உரிமை
“வழக்கத்திற்கு மாறான பரிசா” அல்லது மலிவான இனிப்புக்களா? பிரதமர் அன்வாரின் சமீபத்திய அறிவிப்பு தொடர்பான ஆய்வு விமர்சனம்.மலேசியர்களுக்கு வழங்கப்படும் அற்புதமான பரிசாக பிரதமர் முன்பே அறிவித்ததையே தற்போதைய மடானி அரசின் மக்கள் ஆதரவு இல்லாமையை சமாளிக்க “சிறு லாபங்கள்” மட்டுமே என உணரும்போது, நான் வெறும் ஆச்சரியத்தில் மட்டுமல்ல—மிகுந்த அதிர்ச்சியிலும் உள்ளேன்.
இந்த “சலுகைகள்” என்றவை:
•மைகாட் வழியாக வழங்கப்படும் RM100 ரொக்கம்,
•பெட்ரோல் விலை சில சதவிகிதங்கள் குறைப்பு,
•செப்டம்பர் 15-ம் தேதி (மலேசியா தினத்துக்கு ஒரு நாள் முன்) பொது விடுமுறை,
•10 நெடுஞ்சாலைகளுக்கு தற்காலிகமாக டோல் உயர்வு இல்லையெனும் உறுதி,
•4,000 மருத்துவர்களை அரசுத் துறையில் நியமிப்பு.
பிரதமர் அன்வாரால் “அதிர்ச்சி பரிசாக” கூறப்பட்ட விஷயம், நிஜத்தில் மக்களின் முக்கிய தேவைகளுக்கான பதிலாக ஒரு குறைவான நடவடிக்கையாகவே உள்ளது.
RM100 ரொக்க ஊதியம், வரி செலுத்தும் மக்கள் பணத்தை திரும்பவும் அவர்களுக்கே கொடுப்பதற்கே சமம். ஏழைகளுக்கு இது சிறிய ஆதரவாக இருக்கலாம், ஆனால் பணக்காரர்கள் அதை விட்டு விடுவார்கள். எல்லோருக்கும் சம அளவிலான தொகையை வழங்குவது எது எனும் சமூக பொருளாதார வேறுபாட்டை நொந்து பார்க்காமல் செயல் படுகிறது. யார் இந்த ஆலோசனையை அன்வாருக்குக் கொடுத்தார்கள்?பெட்ரோல் விலை 6 சதவிகிதம் குறைத்ததை, கடந்த சில ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட பெரும் உயர்வுகளுக்குப் பின்னர், வெறும் சொற்ப சலுகையாகவே காண முடிகிறது. முதலில் விலையை உயர்த்திவிட்டு, சிறிது குறைப்பது எப்படி நிவாரணமாக அமையும்? டீசல் விலையை குறைப்பது பற்றி ஏன் ஒரு வார்த்தை கூட இல்லை? சிறு வணிகர்கள் மற்றும் கிராமப்புற மக்கள் பயன்படுத்தும் நான்கு சக்கர வாகனங்களுக்கு டீசல் முக்கியமானது அல்லவா?
மலேசியா ஏற்கனவே உலகின் அதிகமான பொது விடுமுறைகள் கொண்ட நாடாக இருக்கிறது. மேலும் ஒரு விடுமுறை என்ன காரணத்திற்காக? இது சோம்பேறிகளுக்கு மட்டுமே கவர்ச்சியாக இருக்கலாம். ஆனால் உழைக்கும் மலேசியர்களுக்கும், மலேசியாவின் விடுமுறை கலாசாரத்தால் சலிப்படைந்த ஜப்பானிய முதலீட்டாளர்களுக்கும் இது ஏமாற்றமாக இருக்கலாம்.
நெடுஞ்சாலைகளுக்கான டோல் கட்டணங்கள் இன்னும் அதிகமாகவே உள்ளன. பல நிறுவனங்கள் முதலீட்டை மீட்ட பிறகும் டோல் கட்டணங்களை நீக்காமல் தொடர்வது நியாயமா? இதைத் தவிர்க்க முடியுமா? இதை பொதுப்பணித்துறை (JKR) பராமரிக்க முடியுமா? நெடுஞ்சாலை தனியாராக்கம் அதிகபட்சமாக பணக்காரர்களுக்கும், அரசியல் தொடர்புடையவர்களுக்கும் லாபம் கிடைக்கச் செய்தது. இது தான் மடானி அரசின் “மாற்றம்” என்ற பதிலா?
4,000 மருத்துவர்கள் நியமிக்கப்பட்டது நல்லதுதான், ஆனால் இது மிகவும் தாமதமானது. ஏற்கனவே பலர், குறிப்பாக சிங்கப்பூர் போன்ற நாட்டு வேலை வாய்ப்புகளுக்காக, அரசு மருத்துவத்துறையை விட்டு விலகிவிட்டனர். நல்ல ஊதியத்தையும் நிபுணத்துவம் வாய்ந்த சூழலையும் தேடி போய்விட்டார்கள்.
அன்வாரின் இந்தச் “சிறு சலுகைகள்” மக்கள் மனதில் சில நாட்கள் பிம்பத்தை ஏற்படுத்தலாம். ஆனால் உண்மையில், இது அதிகாரத்தில் இருக்க விரும்பும் அவரது அரசியல் முயற்சியாகவே பலருக்கும் தெரிகிறது. அரசுக்கு வெளியிலுள்ள அரசியல் கட்சிகள் ஒன்றிணைவது அன்வாருக்கும் அவரது நிர்வாகத்திற்கும் சவாலாக அமைந்துள்ளது.
ஜூலை 26-ம் தேதி நடைபெறவுள்ள “தூருன் அன்வார்” பேரணியும், மற்ற இடங்களில் திட்டமிடப்படும் கூட்டங்களும் இவர்களுக்கு பயமாக இருக்கின்றன. இந்த “சலுகைகள்” அனைத்தும் அந்த பேரணிக்கு முன்னதாகவே அறிவிக்கப்பட்டிருப்பது சந்தேகத்திற்கிடமான காலத்தையே காட்டுகிறது. மக்களின் கோபத்தை அடக்க ஒரு திட்டமிட்ட நடவடிக்கையாக இது தெரிகிறது.
அன்வார் எதிர்க்கட்சியினரிடம் “பாராளுமன்றத்தில் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் தாக்கல் செய்யட்டும்” என்று சொல்வது, அவர்களுக்கு பெரும்பான்மை இல்லையென்பதை அறிந்த பின்பும், பொது கவனத்தைத் திருப்ப ஒரு போர்வையை மட்டும் போடுவதை போலவே உள்ளது.
மக்கள், உண்மையான அமைப்புசார் மாற்றங்களை விரும்புகிறார்கள். இந்தப் போலி “பரிசுகள்” அவர்களுக்கு தேவையில்லை. நீதித்துறையினுள் அரசியல் தலையீடு, ஊழல், தேர்ந்தெடுத்த விசாரணைகள், உயரும் வாழ்வுச்செலவுகள், செயலிழந்த நிர்வாகம்—இவை அனைத்தும் இன்னும் நிலவுகின்றன.
ஒருவர் சொன்னது போல், ஜூலை 26 பேரணி ஏற்கனவே ஒரு “ பகுதி வெற்றியை” உருவாக்கியுள்ளது—அன்வாரை ஏதேனும் செய்ய தூண்டியுள்ளது. ஆனால் அதுவும் ஒரு மனமில்லாத பதிலாகவே உள்ளது. இதுவே நிர்வாகத்தின் உள்நிலையில் உள்ள குழப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
