இராமசாமி – மலேசிய பிரதமராக அன்வார் இப்ராகிம் தலைமையில் பக்காத்தான் ஹராப்பான் (PH) கூட்டணி — GPS, GRS மற்றும் BN உடன் இணைந்து — ஆட்சி அமைத்து இரண்டு வருடங்களுக்கும் மேலாகிவிட்டன.
இது ஒருங்கிணைந்த ஒரு கோட்பாடான கூட்டணி அல்ல; அரசியல் வசதிக்காக உருவானது. ஆனால் இப்போது, இந்த கூட்டணி பலத்த இன, மத, சமூக மற்றும் பொருளாதார சவால்களின் காரணமாக பிளவுகளைக் காட்டத் தொடங்கியுள்ளது.
மதானி அரசின் சட்டபூர்வத்தன்மை கேள்விக்குள்ளாகிறது. மேற்கு மலேசியா மலாய்காரர்களின் பெரும்பான்மையான ஆதரவு தற்போது எதிர்க்கட்சியான பெரிகாத்தான் நேஷனல் (PN) பக்கம் திசைமாற்றம் பெற்றுவிட்டது.
2023 முதல், இந்தியர்களும் அதே பாதையைப் பின்பற்றத் தொடங்கியுள்ளனர். சமீபத்திய இடைத்தேர்தல் முடிவுகள் இதனைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. சீனர்கள் இன்னும் தீர்மானமற்ற நிலையில் உள்ளனர், ஆனால் அவர்கள் மீது காணப்படும் ஏமாற்றம் மற்றும் குறைந்த வாக்களிப்பு விகிதங்கள் பெரும் விரக்தியை வெளிப்படுத்துகின்றன.
ஒருகாலத்தில் சீனர்களின் உரிமைகளை உறுதியாக முன்வைத்த ஜனநாயக செயல் கட்சி(DAP), இப்போது ஆட்சியின் சுகத்தில் மந்தமடைந்துவிட்டதாக தெரிகிறது. அதேசமயம், PKR கட்சியில் துணைத்தலைவர் ரஃபிஜி ரம்லி மற்றும் துணைத் தலைவர் நூருல் இஸாஹ் அன்வார் ஆகியோருக்கிடையிலான மோதல்களும் கட்சியின் பிளவுகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. ஒருகாலத்தில் பன்முக இனக் கட்சியாக போற்றப்பட்ட PKR, இப்போது அதிகமாக மலாய் மையமானதாக மாறிவிட்டது.
முன்னாள் சீர்திருத்தவாதியாகக் கருதப்பட்ட அன்வார் இப்ராகிம், இப்போது பெரும்பான்மையால் வேற்றுமை உண்டாக்கும் தலைவராகவே பார்க்கப்படுகிறார். சர்வதேச அளவில் அவர் பண்பாட்டுச் சங்கதிகளை ஊக்குவிப்பவராக இருந்தாலும், நாட்டிற்குள் அவர் மலாய் ஆதிக்கத்தை வலியுறுத்துபவராகவே செயல்படுகிறார். குறிப்பாக, இந்தியர் சமூகத்திடம் அவர் காட்டும் அணுகுமுறை — புறக்கணிக்கப்படும் அளவுக்கு — பாரபட்சமானதாக உள்ளது. ஏற்கனவே பொருளாதார மற்றும் சமூக பின்னடைவுகளால் பாதிக்கப்பட்ட இந்த சமூகத்திற்கு இது கடும் வீழ்ச்சியாகும்.
மலேசிய இந்தியர்கள் சுமார் 7% மக்கள் தொகையை கொண்டிருந்தாலும், அமைச்சரவையில் ஒரு முழு தமிழ் அமைச்சரை இன்னும் பெற்றிருக்கவில்லை — இது முந்தைய ஆட்சி காலங்களில் இருந்தது.
சமீபத்தில், கோலாலாலம்பூரில் 130 ஆண்டுகால பாரம்பரியமிக்க இந்து கோவில் அகற்றப்பட்டு அதன் இடத்தில் மதானி மஸ்ஜித் கட்டப்பட்ட சம்பவம், அதிகாரத்தின் அகம்பாவத்தையும், இந்திய அரசியல்வாதிகளின் மெளன அனுமதியையும் காட்டுகிறது.
இந்தியர்கள் இன்று அன்வார் இப்ராகிமை மிகவும் புறக்கணிக்கும் பிரதமராகவே பார்க்கின்றனர். அவர்களின் நிலை, தாங்கள் கவனிக்கப்படாமலே சோர்ந்து போன ஓராங் அஸ்லி சமூகத்தின் நிலையை ஒத்ததாகவே உள்ளது. இந்திய சமூகத்தின் கோரிக்கைகளை மதிக்கத் தவறிய பக்காத்தான் ஹராப்பான் கூட்டணியின் தற்போதைய செயல் இந்திய சமூகத்தைக் கை விட்டுவிட்டது என்பதையே காட்டுகிறது.
ஆனால், இந்தியர்கள் பலவீனமடைந்தவர்கள் அல்ல. அவர்களின் வாக்கு தான் அவர்களின் குரல். இந்த விரக்தியை எதிர்த்து, உரிமை என்ற புதிய அரசியல் கட்சி, தற்போதைய ஆட்சி கூட்டணியுடனான இந்தியர்களின் தொடர்பை முற்றிலும் துண்டிக்க தேசிய அளவிலான பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கவுள்ளது.
அதன் முதல் கட்டம்: மதானி அரசின் வலிமையை குறைக்க, தேர்தல்களில் இந்தியர்களின் ஆதரவைத் திசைமாற்றுதல்.
இது பின்னடைவல்ல — இது போராட்டத்திற்கான அழைப்பு. தற்போதைய நிர்வாகத்தில் நேரிட்டுள்ள பிளவுகள் உண்மை. மலாய்கள் ஏற்கனவே விலகியுள்ளனர். இப்போது இந்தியர்களும் தங்களின் அரசியல் விருப்பங்களை உரத்துப் பேச வேண்டிய நேரம். நாட்டின் எதிர்காலத்தை மறுவடிவமைக்க இந்தியர்கள் இப்போது முன்னிலை வகிக்க வேண்டும்.
இராமசாமி,உரிமை கட்சியின் தலைவர் ஆவார்.
