ப. இராமசாமி, தலைவர், உரிமை – முன்னாள் நீதிபதி ஹமித் சுல்தான் அபு பேக்கருடன் நான் நிச்சயமாக உடன்படுகிறேன், சிவில் சேவையில் அரசியலமைப்பு கோட்பாடுகளுக்கு திரும்புவது மலேசியாவின் மக்கள்தொகையின் பல இன அமைப்பை பிரதிபலிக்க வேண்டும்.
தற்போது, சிவில் சர்வீஸ் மற்றும் பிற அரசு நிறுவனங்களில் பெரும்பாலும் மலாய்க்காரர்கள் உள்ளனர், இது 1970 களின் முற்பகுதியில் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையுடன் (NEP) தொடங்கப்பட்டது.
மலாய்க்காரர் அல்லாத பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிப்பது ஊழலைக் குறைக்கும் என்று சிலர் வாதிடுகையில், இந்த பிரச்சினை இனம் அல்லது மதத்துடன் இயல்பாக சம்பந்தப்படவில்லை.
ஆயினும்கூட, ஹமீதின் பரந்த கருத்து நியாயமானதாகும், ஏனெனில் இது மலேசியாவின் அமைப்புரீதியான சவால்களை எடுத்துக்காட்டுகிறது, அங்கு இனமும் மதமும் சமமற்ற முறையில் பொதுக் கொள்கைகளை வடிவமைக்கின்றன.
மலாய்க்காரர்களின் சிறப்பு உரிமைகள், மலாய் தேசிய மொழி அந்தஸ்து மற்றும் ஆட்சியாளர்களின் நிலை ஆகியவற்றிற்கான பாதுகாப்புகளை அரசியலமைப்பு வழங்குகிறது.
இருப்பினும், வேலைவாய்ப்பில் மலாய்க்காரர் அல்லாதவர்களை ஓரங்கட்டுவதற்கு எந்த நியாயமும் இல்லை. அப்படி விலக்கப்படுவதற்கு அவர்கள் என்ன தவறு செய்தார்கள்?
கடந்த ஆண்டு தொடக்கத்தில், பினாங்கு அரசாங்கத்தில் பணியாற்றிய போது, மலாய்க்காரர் அல்லாதவர்களை அரசுப் பணியில் சேர்த்துக் கொள்வது தொடர்பான பிரச்சினையை நான் எழுப்பினேன். எனக்கு ஆச்சரியமாக, எதிர்ப்பு எதிர்க்கட்சிகளில் இருந்து மட்டுமல்ல, அரசாங்கத்தில் இருந்தும் வலுவான எதிர்ப்பு வந்தது.
பிரதமர் அன்வார் இப்ராகிம் கூட எனது அறிக்கையை டிஏபி தலைமையின் நிலைப்பாட்டை விட தனிப்பட்ட கருத்து என்று நிராகரித்தார்.
அதைத் தொடர்ந்து, டிஏபியின் பொதுச்செயலாளர் எனக்கு எதிராக ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்கலாம் என்று சுட்டிக்காட்டினார், இறுதியில் 2023 மாநிலத் தேர்தலில் பிறை டிஏபி வேட்பாளராக இல்லாமல் நான் கைவிடப்பட்டேன்.
சிவில் சர்வீஸில் மலாய்க்காரர்கள் அல்லாதவர்களின் பிரதிநிதித்துவம் குறைவாக இருப்பது குறித்து டிஏபி தலைமையின் இந்த மௌனம், சில தலைவர்கள் நீதி மற்றும் நியாயத்தை விட அரசியல் பதவிகள் மற்றும் சலுகைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதாகக் தெரிகிறது.
சிவில் சர்வீஸ், நீதித்துறை மற்றும் பிற அரசாங்க துறைகளில் மலாய்க்காரர்கள் அதிக அளவில் பணியாற்றுகின்றனர்.
1.5 மில்லியன் அரசு ஊழியர்களில் 90%க்கும் அதிகமானோர் மலாய்க்காரர்கள். இந்தப் போக்கு தொடர்ந்தால், மலாய்க்காரர்கள் அல்லாதவர்கள் அதிகாரத்துவத்தில் இருந்து முற்றிலும் விலக்கப்படுவார்கள்.
அன்வார்
இப்ராஹிம் ஒருமுறை சீர்திருத்தங்களை ஆதரித்தார், ஆனால் பின்னர் இந்த வாக்குறுதிகளில் இருந்து பின்வாங்கியுள்ளார். சிவில் சர்வீஸில் மலாய் மேலாதிக்கத்திற்கு சவால் விடுவது தனது அதிகாரத்தை பாதிக்கும் என்பதை அவர் அறிவார்.
ஆனாலும், மலாய்க்காரர் அல்லாத ஆட்சேர்ப்பு பிரச்சினை ஊழலைக் குறைப்பது மட்டுமல்ல; அது நியாயமான முறையில் நடத்துவதற்கான அவர்களின் அரசியலமைப்பு உரிமையை நிலைநிறுத்துவதாகும். வேலைவாய்ப்பில் மலாய்க்காரர்கள் அல்லாதவர்களை ஒதுக்கி வைப்பதை அரசியலமைப்பு நியாயப்படுத்தவில்லை.
ஒருமுறை வாக்குறுதியளித்த சீர்திருத்தங்களை சுட்டிக்காட்டி, முற்போக்கான மாற்றங்களை அமுல்படுத்துவதற்கு தற்போதைய அரசாங்கத்திற்கு அரசியல் விருப்பம் இல்லை.
பினாங்கில், சமச்சீர் வேலைவாய்ப்புக் கொள்கைகள், மலாய்க்காரர்களை இடமாற்றம் செய்யாமல் அரசு நிறுவனங்களில் மலாய்க்காரர் அல்லாதவர்களின் பங்கேற்பை அதிகரிக்க வழிவகுத்தது.
பல மலாய்க்காரர்களால் மெரிடோகிராசி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இந்த அணுகுமுறையை தேசிய அளவில் விரிவுபடுத்துவது வரலாற்று இன ஏற்றத்தாழ்வுகளை நிவர்த்தி செய்யலாம்.
ஹமீட் வாதிடுவது போல அதிக பிரதிநிதித்துவம் ஊழலைக் குறைக்கும் என்றால், அது தொடரப்பட வேண்டும். மிக முக்கியமாக, இது அரசியலமைப்பு நீதி மற்றும் நியாயமான விஷயம். அந்தி சாயும் நேரத்தில் மினர்வா ஆந்தை பறந்து செல்வது போல, கடந்த கால தவறுகளிலிருந்து பெற்ற ஞானம், இந்த வரலாற்று தவறுகளை சரிசெய்வதற்கு அரசாங்கத்தை வழிநடத்த வேண்டும்.
மலேசியர்கள் தங்களை முன்னோக்கி வழிநடத்தும் ஒரு அரசாங்கத்தை விரும்புகிறார்கள், வேரூன்றிய மதச் சார்புகளால் வழிநடத்தப்படுவதை விரும்பவில்லை.
